![]() |
سال چهارم | شماره چهل و ششم - آخرین شماره | نوامبر 2008 / آبان 1387 | شناسنامه و تماس | آرشیو چراغ Archive |
|
یک لحظه جای یک نفر دیگر آزاده
ترنسها و دگرباشان به عنوان انسانها و افراد عاقل و دارای شعور و احساس و همچنین بخاطر رنجهایی که در زندگی متحمل شده اند، شاید بسیار بیشتر از دیگران به رنجها و افکار دیگران توجه می کنند. شاید خود کشی بسیاری از ترنسها نمادی از نشان دادن همین توجه آنها به خانواده و فامیل و جامعه شان است که در سکوتی خاموش به آنها درد مندانه می گویند ما شما را می فهمیم و میرویم تا شما بدون وجود ما احساس راحتی کنید. در شمارگان قبلی مجله چراغ رفتن و پرواز خاموش و دردناک یکی از دگرباشان را خواندیم او تنها کسی نبود که این راه را انتخاب کرد همچنانکه یکی از بهترین و صمیمی ترین دوستان ترنس خودم هم در مقابل چالش وحشتناکی که خانواده و جامعه برایش ایجاد کرده بودند، تسلیم شد و مرگ را برگزید. ولی به نظر من تسلیم شرایط شدن راه حل منطقی نیست و این ما هستیم که باید خودمان را به دیگران اثبات کنیم شاید گفتنش در کلام آسان باشد ولی می شود بودن و نبودن را برنگزید. تفکر منفی چه برای یک دگر جنسگرا و چه یک دگرباش نتایج یکسانی می آورد. بازنده شدن. نمونه ای را می خواهم از یکی دیگر از دوستان ترنس موفق خودم که زندگی سعادتمندانه ای دارد و حتی وقتی در ایران بود همیشه سعی می کرد شاد باشد، بگویم. او حتی با وجود ظاهر ترنسش مدتی در ایران مشغول کار بود و بعدا شرایطی برایش مهیا شد تا به آلمان برود. وضعیت مالی متوسطی داشتند ولی به نظر من شانس بزرگ زندگی او این بود و است که خانواده همراه و پشتیبانی داشته و دارد. او به خاطر روحیه بالا و اعتماد به نفسی که داشت سریعا جذب محیط شد و سپس تغییر جنسیت داد و با یک مهندس آلمانی ازدواج کرد. در سفری که به همراه شوهرش به ایران داشت از او راز موفقیتش را پرسیدم او به من گفت من در زندگی همیشه مثبت نگر بوده و هستم. می گفت هرگاه که می خواهم به خودم بیاندیشم تنها به عنوان یک انسان به خودم نگاه می کنم. فارغ ازقالبهایی که دیگران از ما تعریف می کنند و می خواهند ما را در آن قرار دهند. می گفت عاشق زندگی هستم و عاشق زندگی کردن. تا شقایق هست زندگی باید کرد.
|
|
مطالب چراغ را همراه با اسم چراغ بازچاپ کنید. |