سخن سردبیر

مهدی عقیلی

چراغ، نشریه سازمان دگرباشان ایرانی است. چراغ،  روشنگر جامعه ماست. چراغ می خواهد پرتو افشانی کند و تاریکی و تیرگی را بزداید. چراغ روشن می ماند چون دست های دگرباشان، دگراندیشان و روشن فکران ایرانی حایل آن است.

چراغ از زمان انتشارش فروردین ماه هزار و سیصد و هشتاد و چهار ، فراز و نشیب های زیادی را تجربه کرده. پیام شیرازی، شاهرخ رئیسی و ساقی قهرمان هر کدام در زمان مسئولیت شان سعی کردند چراغ را پربارتر کنند و کردند.

امروز که حدود سه سال و نیم از روشن شدن چراغ می گذرد باید صدای  ما  بیش از پیش شنیده شود. چراغ باید فضایی شود که همگان  بیایند، بنویسند، حرف بزنند، نقد شوند، اعتراض کنند، و مسئولیت بپذیرند.

دگرباشان و دگراندیشان و هر کس که اهل قلم است باید دیدگاه های خود را مطرح کنند. موضوعاتی که مهم تشخیص می دهند را به بحث و تبادل نظر بگذارند تا جامعه را به سوی جهان نوین سوق دهیم.

از این شماره من سردبیری نشریه ی چراغ را به عهده گرفته ام. تلاش خواهم کرد که بار علمی بیشتری به چراغ بیافزایم. دوستان بسیاری حاضر به همکاری با چراغ در این زمینه اند . چراغ نشریه ی ماست. چراغ امروز در جایی ایستاده است که هر گروهی آن را می خواند. پس امروز مسئولیت ما سنگین تر از گذشته است.

همراه هم این مسئولیت را سامان می دهیم

مطالب چراغ را همراه با اسم چراغ بازچاپ کنید.