سال چهارم | شماره چهل و چهارم  | سپتامبر  2008 /  شهریور - مهر  1387 | شناسنامه و تماس  |   آرشیو چراغ    Archive     

 

 

سیری در وبلاگ ها - مانی زانیار

 

اندر حکایت جایزه ی «فلیپا دو سوزا»

خیلی کمتر شده تا در این چنین مسائلی دخالت کنم و یا اینکه نظر خاصی بدم اما امروز دیدم این مسئله به من هم برمیگرده پس لازم هست تا از فعایت های سازمان ایرکو دفاع کنم. همینطور که همه باخبریم من هم مدت کوتاهی با ایرکیو همکاری داشتم شاید بشه بگم از اولین افرادی بودم که با ایرکیو کار کردم. ایرکیو در اون زمان هنوز شناخته شده نبود. کسی خبر هم نداشت که روزی به این قدرت و اقتدار امروز برسه. ما کار خودمون رو با تلاش شبانه روزی و خطرات احتمالی که ما رو تهدید میکرد انجام میدادیم و فقط به فکر پیشبرد اهداف سازمان بودیم و برای رسیدن به این هدف تمام زندگی خودمون رو کنار گذاشتیم . هیچ سودی از این سازمان به ما فعالان نمیرسید فقط به این امید کار میکردیم که سازمان یک روز شناخته بشه در محافل بین المللی و صدای خاموشمون رو به یک فریاد تبدیل کنیم . اوضاع بسیار ترسناک بود اطاق های گفتگو در اینترنت تحت کنترل بود. بسیجی ها دسته دسته در حال شکار یچه ها بودن و صدای ما هم به جایی نمیرسید. هم سن و سالای من سالهای 2002 و 2003 رو خوب یادشون هست . در شیراز و در تهران گروهی از بچه ها دستگیر شده بودن و وضعیت بسیار بد بود. در این اوضاع pglo اون زمان کارشو ادامه داد مصاحبه ها جلسات همه و همه ادامه داشت . همه اخبار به موقع به سازمان های مدافع حقوق بشر ارسال میشد و در ایران کمی در مورد این مسئله بحث های شروع شد حتی یادم هست رسانه های فارسی زبان که تا اون موقع تلاش میکردن که از همجنسگرایی صحبتی به میون نیاد دیگه کم کم مجبور شده بودن بیان و با ما صحبت کنن و اخبار رو منعکس کنن . کم کم همه جا همهمه به پاشد . سازمان همجنسگرایان ایرانی تو همه محافل بین المللی حرفش زده میشد . کارهای خودمون را با همه کارشکنی ها انجام میدادیم و هر مدل بی مهری رو از طرف جامعه محترم همجنسگرای ایرانی داخل ایران تحمل میکردیم. تا امروز که سازمان به همچین درجه ای رسیده که جامعه جهانی ازش تقدیر میکنه و بهش جایزه تقدیم میشه. این چند روزه مدام داشتم وبلاگ های دوستان رو در داخل ایران و اخبار و نشریات را در خارج نگاه میکردم خیلی از دوستان داخل ایران دلسرد شدم که این چنین ادبیات غمباری رو در تقدیر از تلاشهای سازمان به کار بردن و برعکس جامعه جهانی که چگونه حامی و مشوق فعالیتهای سازمان هست . بیائم چشمامون رو باز کنیم و ببینیم سازمان چه اقدامات ارزشمندی در راه آزادی همجنسگرایان ایرانی انجام داده . یادمون باشه اگر سازمان به شماها که داخل ایران هستید هیچ سرویس خاصی نداده اما توانسته باب جدیدی در رابطه با حقوق از دست رفته مردم ایران باز کنه و خدمت بزرگی به جامعه ایران کرده . یادمون نره که در ایران وجود ما رو انکار میکنن پس بیائین همه با هم یک صدا بشیم و دست به دست هم بدیم و وجود خودمون رو اثبات کنیم. خیلی حرف زدم اما لازم بود.

 

مطالب چراغ را همراه با اسم چراغ بازچاپ کنید.