زندگی همجنسگرایان در ایران چگونه است؟

امیر دلبازی

چندی پیش یکی از دوستان سئوالی درباره وضعیت زندگی همجنسگرایان در ایران پرسید که ذهنم را به خود مشغول کرد. زندگی همجنسگرایان در ایران چگونه است؟

به گمانم برای پاسخ به این سئوال باید نگاهی کلی به وضعیت زندگی اجتماعی مردم ایران بیندازیم و موضوع را از این زاویه بنگریم و این جزء را در آن کل در نظر بگیریم .

بخشی از همجنسگرایان در ایران مربوط به طبقاتی از جامعه هستند که به دلیل رفت و آمد خانواده ها به خارج از کشور و آشنایی والدین و اطرافیان با چگونگی زندگی مردم در غرب چندان با چنین پدیده هایی(زندگی و رابطه با یک همجنس) بیگانه نیستند. به خصوص که این طبقه از جامعه به دلیل تمکن مالی معمولا در انتخاب پوشش لباس و مسایل مربوط به آن دچار مشکل آنچنانی نیز نمی باشند و در واقع به دوستان و اطرافیان و آشنایان خود پالس مناسب را می دهند و به راحتی با یکدیگر ارتباط گیری می کنند.

این وضیت به ویژه در جوانان-نسل جدید- رایج است و جوانان در سنین 18تا 23 سالگی به دلیل ارتباط با اینترنت و استفاده از ماهواره و آشنایی با دنیای نوین راحت تر دوستیابی کرده و در فضای فعلی جامعه در خفا به زندگی و دوستی خود ادامه می دهند.

اما این وضع برای همگان اینگونه نیست. مثلا در طبقات محروم تر هنوز همجنسگرایی به عنوان یک تابو همچون بختک خود رو بر روی همجنسگرایان انداخته و در این میان جوانان و میان سالان به یک میزان به دلیل وحشت از مسایل اجتماعی و در پاره ای از موارد حتی علیرغم احساس های همجنسگرایی فرد حتی خود را گول زده و با امیال درونی خود به مبارزه پرداخته و آنرا سرکوب می سازد. این حالت به ویژه در طبقات سنتی تر و مذهبی تر بیشتر نمایان است.

اما طبقه متوسط جامعه که ضخیم ترین قشر را به خود اختصاص داده است شرایطی ما بین دارد. این طبقه که معمولا تحصیلکرده  است و از تمکن مالی نسبی برخوردار است و عمدتا در بخش های اداری دولتی و شرکت های خصوصی، دانشگاه ها مراکز خدماتی و رفاهی و...مشغول بکار است، علیرغم شناخت احساسات خود و آشنایی با آن توان بروز و ظهور این احساسات را ندارد و این پدیده در میانسالان همه گیر تر است. این افراد ظاهری کاملا عادی و طبیعی مانند سایرین دارند و از پوشش های مد روز غربی و مدل های موی ویژه استفاده نمی کنند و وقتی از همتایان جنسی خود خوششان می آید از وحشت مسایل عرفی و آبرو، احساس خود را سرکوب می کنند و آنرا بروز نمی دهند. این عده معمولا در اینترنت که افراد طرف مقابل خود را نمی بینند به دوستیابی مشغول می شوند و چون معمولا اینترنت تحت سیطره جوانان است به ندرت نتیجه می گیرند.

شاید به راحتی بتوان گفت که جدای از وجود مجازات سنگین برای همجنسگرایان که عامل بازدارنده مهمی در چگونگی شرایط این عده است مسایل فرهنگی و نگاه نادرست جامعه به همجنسگرایان که از سطح  پایین آگاهی و فرهنگ نامناسب حکایت دارد از مهمترین عوامل بازدارنده بروز و ظهور واقعی همجنسگرایان در ایران است. این خود موجب می شود که در بسیاری از موارد این افراد در محیط های کاری و اجتماعی معمولا تنها، گوشه گیر و افسرده باشند.

از اینرو معمولا به سختی می توان در محیط های کاری و فعالیت های اجتماعی همجنسگرایان طبقه متوسط و محروم جامعه را که طیف گسترده ای از جامعه را تشکیل می دهند شناخت. بسیاری از این افراد تا پایان زندگی خود حتی یکبار تجربه ی ابراز علاقه، پیوند عاطفی، عشق ورزی و سکس با همجنس خود را پیدا نمی کنند و شاید تنها از دیدن این گونه چیزها روی صفحه کامپیوتر لذت برده باشند!

مطالب چراغ را همراه با اسم چراغ بازچاپ کنید.