بازگشت به چراغ 35
 
 
 
سال سوم
شماره سی و پنجم
دسامبر 2007 - آذر 1386

 

 

 

 

 

 نامه ی شروین به رئیس جمهور

 

 بشر موجودی است اجتماعی، که در سیر مسیر زندگی خویش همواره نیازمند اجتماع می باشد. اجتماعی که در آن با ارتباطات و تبادلات معنوی و مجازی  فرد را در تکامل یار باشد. همانطور که تربیت فرزند و رشد و شکوفایی اش، تا حد بسیار چشمگیری در اکثر اوقات تحت مدیریت خانواده اش که خود یک اجتماع کوچک است، شکل می پذیرد. در نتیجه آداب و فرهنگ هر شخصی وابسته به فرهنگ و رسم و رسوم ملت و کشورش نیز می باشد. فرهنگ کشور ما ایران نیز برگرفته شده از یک سری سنت های اصیل و اسلامی است که سرجمع در طی سالیان متمادی و مخصوصا بعد از انقلاب نه تنها بر اجتماع، بلکه در حکومت نیز تاثیر گذار بوده است. در کشوری که علاوه بر فرهنگ مردم در حکومت دیانت نیز همراه سیاست گردید، بنابراین یکسری از خلق و خوی ها و یا روش های منتخب شخصی برای نوع زندگی نیز، از حمایت اجتماعی و حکومتی محروم می ماند.

 

این محرومیت تنها عدم حمایت نخواهد بود، بلکه در بسیاری اوقات در راستای نپذیرفتن یکسری عقاید و هویت های مختلف موجود، گه گاه از مبارزاتی همچون استفاده از مجازات های شدید اسلامی از سوی حکومت به اجرا در می آید و جالب است که ایراد این نوع مجازات نه به خاطر ادای احکام اسلام بلکه به خاطر محو نمودن عقاید و هویت های غیر قابل قبول چه در همان فرهنگ اصیل و سنتی و چه در اسلام است. در اینجا نمونه ای از این بحث مطروحه را به میان می آورم که وجود قشری از اجتماع را در کشور خودمان به اثبات خواهد رساند.

 

جناب دکتر احمدی نژاد، شما در سخنرانی خود در دانشگاه کلمبیا هنگامی که حرف از همجنسگرایان به وسط کشیده شد فرمودید: ما در کشورمان اصلاً چنین چیزی نداریم و پس از شنیدن این کلام نه تنها در همان محفل بلکه در دنیا و بالاخص روی لبان عده زیادی از همجنسگرایان کشورمان اعم از دختر و پسر لبخندی به تمسخر نشست که البته هیچ ذهن آگاهی نمی تواند بپذیرد که ریاست جمهوری یک کشور، که خود را نیز مردمی می داند، از قشرهای گوناگون موجود در جامعه اش اطلاعی نداشته باشد؛ پس بیان این جمله بی شک با سیاست و یا افکار نهفته در درون شما ایراد گردیده که نه تنها من بلکه تمامی ما این موضوع را برگرفته از همان وجود اخلاق و سیاست حاکی از فرهنگ و دیانت مذکور می دانیم.

 

در اینجا من شخصاً به عنوان یک همجنسگرای کلاسیک، نادیده گرفتن هویت هایی همچون خودم را در کشور بدترین و شدید ترین مجازات ممکنه اعلام می کنم. نادیده گرفتن قشری از اجتماع که وجودشان چه در نظر اجتماع و چه در علم پزشکی سالهاست که به اثبات رسیده است.

 

جناب رئیس جمهور، من در خانواده ای مذهبی و اصیل متولد شدم. بالطبع خانواده من همچون دگر خانواده ها دوست دار فرزند خود و محتاط  تربیتم نیز بوده اند. من از همان اولین سال هایی که بخاطر دارم، چه در اجتماع و چه در محیط پیرامون زندگی خویش، حس گرایش به همجنس، در تمامی دوران زندگی ام همواره مرا همراهی کرده است و همیشه از آن لذت برده ام؛ حتی در سال های تحصیلم از همان دبستان این گرایش برایم محسوس بوده است تا به زمانی که در دوره تحصیلی راهنمایی به خاطر یک رابطه احساسی با دوست هم سن خودم، منجر به اخراج من و ایشان از مدرسه گردید. من شخصاً در طول تحصیل از هوش بالایی برخوردار بودم اما سال به سال به خاطر مشکلاتی همچون مسأله ی فوق، توانایی هایم رو به نزول رفت. در سن 16 سالگی به کمک اینترنت با ماهیت درونی خود بیشتر آشنا شدم و توانستم با دوستان هم نوع خودم ارتباط بیشتری برقرار کنم. آنها هم مثل من به خاطر مشکلات خانوادگی و اجتماعی در رابطه با همجنسگرا بودن، از همه لحاظ در زندگی خود دچار تزلزل بودند. افرادی از اجتماع که هریک در شاخه های گوناگون علمی هنری فنی می توانستند جزء بهترین ها باشند.

 

 در یک کشور عدم حمایت های اجتماعی می تواند همیشه استرس را برای زندگی شخص بدنبال داشته باشد و نتیجه این امر افسردگی های بسیار خطرناک خواهد بود که این موضوع نیز در زندگی من و دوستانم کاملاً آشکار است.

 

جناب رئیس جمهور، ما در کشور خود زحمتکشانی همچون دکتر فریدون محرابی را داریم که با زحمات فراوان فقط توانسته اند مبحث معافی از خدمت سربازی را برای ما پیگیری نمایند که این را هم مدیون دولت های پیشین هستیم، اما این امر در اولویت مسائل همجنسگرایی قرار نمی گیرد؛ ما خواهان بررسی دقیق مشکلات و نیازهای موجود قشرمان از جمله هر چه روشن تر کردن مفهوم واژه ی همجنسگرا در اذهان عمومی هستیم زیرا که بر خلاف نظر شما ما در کشور خود همجنسگرایان زیادی اعم از دختر و پسر داریم که انسانیت آنها نادیده گرفته شده و همیشه قربانی بنیادگرایی اسلامی حکومت ایران بوده اند.

 

جناب رییس جمهور این جمله را از من به یادگار داشته باشید:

آری، چه مجازاتی شدیدتر و وحشیانه تر از این که رئیس جمهور و نماینده ی یک ملت که خود را نیز از مردم می داند آشکارا وجود قشری از ملت خویش را منکر گردد.

 

هم اینک در واکنش به سخنان حضرتعالی که، به گستاخی، وجود و هستی همجنسگرایان ایرانی را نادیده انگاشته اید با افتخار هویت واقعی خویش را در اینجا خواهم آورد تا نشان دهم به عنوان یک همجنسگرا وجود خارجی دارم و بی گمان همچون من بسیارند.

 

به امید رهایی همه ی انسان ها از بند ستم و نادانی

 

 

رونوشت به

دفتر ریاست جمهوری                                                       سعید ***** - شروین

-          قوه قضاییه                                                           کد ملی: *******

     -   مجلس شورای اسلامی                                                    ش.ش: *****          

     -   مجلس خبرگان رهبری                                      تلفن همراه: **********

     -   سازمان ملل متحد                                                  1386/07/25 شمسی         

     -  نشریات و رسانه های داخلی                                       2007/10/17 میلادی

-          حوزه ها و مدارس علمیه

-          دانشگاه های علوم پزشکی

-          رسانه های جمعی فعال در خارج از کشور

-          همجنسگرایان ایرانی

 

بازگشت به چراغ 35

 

 

 

                                                          بازچاپ مطالب نشریه چراغ تنها با ذکر ماخذ آزاد است