سخن سردبیر

... و چیزی نگذشت که شرق بسته شد. متن کامل مصاحبه یا تکه های درشت از متن، در لباس لعن مصاحبه شونده در نشریات متعدد بازچاپ شد. پرستو دوکوهکی، آسیه امینی، فرج سرکوهی، مهدی جامی، عیسی سحرخیز، حسین نوش آذر، نازلی کاموری، به آزادی مطبوعات، آزادی های فردی و حریم خصوصی و آزادی بیان برای دگراندیشان، و دکتر مزیدی به "حق حیات" دگرباشان اشاره کردند. در وبلاگ های خصوصی بحث دگرباشی در کنار شرق بالا گرفت. خبرگزاری های خارجی خبر توقیف روزنامه ی رسمی ایران به  دلیل انتشار مصاحبه با شاعر همجنسگرا را پوشش دادند. رسانه های متعدد صدای ایرانیان مقیم خارج از کشور "نظر ساقی قهرمان در باره ی نظر شرق در باره ی ساقی قهرمان" را جویا شدند. بعضی از نشریات ایرانی خارج کشور نگران شدند که ممیزی داخل کشور در صورت انتشار خبری در این زمینه دستور توقیف نشریات خارج از کشور را صادر کند. اپوزیسیون خارج از کشور حمله ی مطبوعات دولتی به همجنسگرایان در لفافه ی حمله به فرد ساقی قهرمان را حمله به آزادی های مورد دفاع اپوزیسیون خارج از کشور ندانست، این پرسش به ذهن می رسد که اگر احتمال سفری به داخل ایران پیش بیاید اپوزیسیون خارج چه اصولی از موارد حقوق بشری را با خود هدیه خواهد برد. عمده ی خواهندگان و دارندگان عناوین مربوط به روشنفکری، دستهاشان را شستند. اما بحث حقوق انسانی جامعه ی دگرباشی در کنار حقوق شهروندی دگرباشان در سطحی گسترده در وبلاگ هایی که رسانه های خصوصی در غیبت رسانه های عمومی اند، مطرح شد و در گرفت.

دکتر رامین احمدی در "پرونده  شرق" می نویسد: "نظام مسلط يعنی مجموعه حاکمان سياسی و فرهنگی و غلامان حلقه به گوش آنها در رسانه ها در برابر مادر ۵۰ ساله و همجنس گرا برخی از سلاحهای نيرومند و معمول خود را از دست داد." شاید گفته ی دکتر احمدی را اینطور بشود معنی کرد که راه روبرو شدن با مجموعه ی حاکمان سیاسی فرهنگی جامعه، بازسازی کدهای فرهنگی تبعیض سنی، جنسیتی، جنسی و به چالش گرفتن کاربردهای فرهنگی نقش مادر/دختری است تا از همین جا به بازسازی معنای زن/مرد، خانواده، و طبیعی/غیر طبیعی در ارزیابی گرایش جنسی نزدیک شویم. امکان جستن راهی برای ترک ترس موجود در بخشی از جامعه از ایجاد تغییر در ترکیب افراد مجاز به زندگی در جمع جامعه موجود است.

 آنچه برای جامعه ی دگرباشی جالب است این است که در کنار هر نظر معترض به دگرباشی جنسی، نظری به دفاع از حقوق دگرباشان ثبت شد. عمده ی حمله ی افکار عمومی و کامنت گذاران وبلاگ های گوناگون متوجه "بی اخلاقی" اشعار ساقی قهرمان بود نه اخلاق جامعه ی دگرباشان. روند این بحث ها روشن می کند که در جامعه ی داخل ایران، اول، قانون جاری مخالف چیزی است که آن را همجنسبازی ( و در هفته های اخیر، دگرباشی)  می نامد و تعریف درستی برای این چیز که با آن مخالف است ندارد، لازم هم ندارد چون مصرفی برای این شناخت ندارد. دوم، مردم مخالف همجنسگرایی نیستند، مخالف بی بند و باری اخلاقی اند و در صورت روبرویی با واقعیت روزمره ی هویت دگرباشی، این مخالفت از معنا خواهد افتاد. بر خلاف آنچه که عده ای مایلند وانمود کنند، مردم ایران آماده ی بحث در همه ی زمینه های مربوط به دگرباشی هستند. در وبلاگ ها بیشتر از حمله، پرسش مطرح شده است. " شما که از همجنسبازها دفاع می کنید می دانید کی هستند اینها ؟" این سؤال، حق دارد جوابی داشته باشد. نشریه های دگرباشی از اول تا امروز همچنان در حال خوانده شدن و نوشته شدن اند، اما از حالا صفحه ای هم برای خواننده ی غیردگرباش که مایل به آشنایی با چهره ی دگرباشی است باید باز شود.

ماه گذشته، اولین نشریه اینترنتی زنان همجنسگرا منتشر شد. "همجنس من"، تازه ترین نشریه در جمع نشریات دگرباشی است که برای اولین بار، توسط بانوهای لزبین تولید می شود و تنها به مسائل مورد نیاز و توجه همجنسگرایی زنان می پردازد. شهریور امسال سالگرد انتشار آخرین شماره ی نشریه ی ماها، اولین نشریه ی همجنسگرایی داخل ایران است. این نشریه، پس از یکسال که از توقف انتشار آن می گذرد همچنان در سایت ها و وبلاگ های متعدد در اختیار خوانندگان بیشماری که مقالات آن را منبع پرسش و پاسخ های دگرباشی می یابند قرار دارد. مجموعه ی غنی مقالات روشنگر مجله ی ماها در طول یک سال گذشته پر خواننده و محبوب و مورد اعتماد مانده است. در این اولین سالی که سردبیران و کادر تحریریه ی ماها در این نشریه قلم نزدند، حضور مداوم و پویای ماها این سالگرد را تبدیل به جشن تداوم این نشریه کرده است. رنگین کمان، فصلنامه ی دگرباشی، با مقاله های در ارتباط با به- بود درک از همجنسگرایی در بعد بیش از صد صفحه به صورت پی دی اف منتشر می شود و برای خوانندگان ارسال می شود. هومان، اولین نشریه ی دگرباشی  که در خارج از ایران و پیش از مجله ماها آغاز به انتشار کرد و اکنون بیش از هشت سال از توقف انتشار آن می گذرد هنوز برای خوانندگانی که علاقمند به دریافت مجله هستند، پست می شود. ایرکو از چند ماه پیش مسئولیت تبدیل نشریه ی هومان به نسخه های پی دی اف را به عهده گرفته است. دلکده که کمتر از یک سال پیش متوقف شد هنوز مورد استفاده ی خوانندگان داستان ها و شعرها و مصاحبه های جمع آوری شده در این مجموعه است. جامعه ی دگرباشی ارتباط خود را با نشریات دگرباشی با خواندن نشریه و با نوشتن از نشریه و نوشتن برای نشریه حفظ می کند. وبلاگ های دگرباشان امروز مجموعه ی متنوعی از دردنگاری های دگرباشان تا نمونه های بی نظیر ادبیات تا تحلیل اخبار و رویدادهای عمومی جامعه توسط وبلاگ نویسان دگرباش است. زمان که به سختی و به سرعت جلو آمده تا به امروز برسد سؤال های زیادی را از بیرون، پیش روی جامعه دگرباشی قرار می دهد. این جامعه آنقدر گسترده هست که مسئولیت پاسخ به هر گونه ای از سؤال را به عهده ی بخشی از جامعه ی دگرباشی بگذارد. این جامعه، در همان جامعه، که در روزمره اش ترس و دلهره روزمره شده است، آنقدر به رشد رسیده که خطر ناامنی دولتی را در ابعاد و اندازه های درست ارزیابی کند، جدی بگیرد. راهکار پیدا کند. بزرگ نمایی نکند نادیده نیز نگیرد و در همه حال به حق خود شهروندی پا فشاری کند. خطر ناامنی از جانب مردم را با ملاطفت بررسی کند، به نادانسته ها جوابی از روی حوصله و با عطوفت برساند. قلم های با حوصله ی دگرباشان حالا بیشتر از همیشه نیاز به نوشتن دارند.

" شما که از همجنسبازها دفاع می کنید، می دانید کی هستند اینها؟" 

"اگر اینها رو بیایند، چه بسر فرهنگ می آید؟"

چه کسی جواب این سؤال های معصومانه/موذیانه را بهتر از دگرباشان می تواند بدهد؟ بنویسید.

چراغ از خوانندگان نشریه ی ماها دعوت می کند در شماره ی آینده ی چراغ، از نشریه ی ماها بنویسند. از آنجا که ماها هنوز خوانده می شود، این نوشتن از ماها تنها خاطره نویسی نخواهد بود، معرفی مجله به علاقمندانی است که هنوز ماها را نخوانده اند. چراغ حضور مداوم نشریه ی ماها را به سردبیران و تحریریه  و خوانندگان ماها تبریک می گوید.

بازگشت به صفحه ی نخست