همجنسگرایی مدرن و پست مدرن

حمید پرنیان                                                                                             بازگشت به صفحه اول نشریه

سال 1973 در جهتگیری جنبش های آزادی همجنسگرایی، سالی سرنوشت ساز بود. در این سال انجمن روانكاوی آمریكا نسبت به حذف همجنسگرایی از فهرست بیماری ها و اختلالات جنسی خود اقدام كرد. نویسندگان و صاحب نظران در زمینه ی مسائل جنسی و به خصوص همجنسگرایی براین اعتقادند كه با این اقدام، همجنسگرایی از دوره ی مدرن به دوره ی پست مدرن انتقال یافت. آنها ادعا می كنند كه همجنسگرایی مدرن از مراحل مختلفی گذر كرده و سرانجام در سال 1973 درگذشت.
در قرن هجدهم همجنسگرایی عاملی شریر و زیان آور دانسته می شد. این قرن كه دوره ی ابتدائی همجنسگرایی مدرن محسوب می شود آغازگر مباحثه در این زمینه است و می توان در گوشه كنار، سخنانی كه حاكی از موضع گیری منفی در برابر همجنسگرایی است، یافت.
قرن نوزدهم دوره ای است كه در آن همجنسگرایی به عنوان یك بیماری جنسی معرفی گشت. در این دوره گرچه بدبینی ای كه در قرن هجدهم شاهد آن بودیم با آن شدت پدیدار نیست و سعی بر این است كه همجنسگرایان را به عنوان یك بیمار نگاه كنند ولی باز همان روح نادرستی و انحراف همچنان خودنمائی می كرد و همچنان همجنسگرایان را انسان هایی گمراه و منحرف و همجنسباز می دانستند.
و اما قرن بیستم، این قرن سومین مرحله از روند مدرن همجنسگرایی است. حمله نیروی پلیس (سال 1969) در دهكده گرینویچ به كافه ای كه محل آمد و شد همجنسگرایان بود و مقابله به مثلی كه آنها نسبت به عملكرد نیروی پلیس داشتند قرن بیستم را به قرن حزن آلودی تبدیل ساخت. پس از این رخداد تلخ كه به رخداد "دیوار سنگی" شناخته شده است جنبش های آزادی همجنسگرایی تغییری ژرف در حركت ها و برنامه های خود ایجاد كردند— خدمات اجتماعی و آموزش به مردم عامه. در این دوره است كه شاهد شكستن سكوت افراد همجنسگرا و آمدن آنها از زیرزمین به روی زمین می باشیم. شاید مهمترین این اقدامات استعمال واژه همجنسگرایی  (gay and lesbia)  به جای همجنس بازی (homosexuality ) است. و نتیجه این تقاضا و تأكید مبتنی بر پذیرفته شدن همجنسگرایان به عنوان یك گروه فرهنگی، حذف همجنسگرایی از فهرست بیماری ها و اختلالات جنسی انجمن روانكاوی و سپس روانشناسی آمریكا و مرگ همجنسگرایی مدرن بود.
دوران پسامدرنیته همجنسگرایی را شاید بتوان خواست این افراد مبتنی بر شناخته شدن آنها به عنوان یك گروه، یك خرده فرهنگ و یك هستی فرهنگی دانست. به وجود آمدن نهاد ها و سازمان هایی در جهت آموزش و فراهم سازی امكانات برای زندگی بهتر و راحت تر این افراد پیامد این تفكر است. بارزترین این امر را می توان در برنامه درسی رنگین كمانی یافت. برنامه درسی رنگین كمانی برنامه درسی ای است كه در آن همجنسگرایان به عنوان یك گروه فرهنگی همپایه با دیگر گروه های فرهنگی و نژادی به كودكان معرفی می شوند و به آنها می آموزد كه این گونه از افراد در جامعه وجود دارند و نباید به گونه ای غریب به آنها نگریست. همانگونه كه افراد دارای قومیت و نژاد مختلف باید مورد شناخت، احترام، و مدارا قرار گیرند همجنسگرایان نیز باید از سوی افراد جامعه پذیرفته شده و به عنوان گونه ای از جهت گیری جنسی در كنار دگرجنسگرایی و دوجنسگرایی دانسته شوند.
خانواده همجنسگرا و چالش های قانونی آن موضوعی است كه در دوره ی پست مدرنیته همجنسگرایی مطرح می شود و هنوز در ابتدای تجربه كردن است.