نسخه اصلی نشریه چراغ فایل پی دی اف آن می باشد

 

شماره بیست و پنجم

فوریه 2007 - بهمن 1385

 

 نشریه فرهنگی اجتماعی چراغ

صاحب امتیاز: سازمان دگرباشان جنسی ایرانی

مدیر مسئول: آرشام پارسی

سردبیر: ساقی قهرمان

ویراستار: ساقی قهرمان

صفحه آرا: آرشام

طراح: امیر حسین 

 

هشتادمین میلاد شاملو و هشتمین میلاد پایگاه اینترنتی‌اش

 

شماره بیست و سوم

 

  شماره بیست و دوم

 

  شماره بیست و یکم

 

پیش شماره بیستم

 

پیش شماره نوزدهم

 

پیش شماره هجدهم

 

پیش شماره هفدهم

 

ضمیمه پیش شماره هفدهم

 

پیش شماره شانزدهم

 

پیش شماره پانزدهم

 

ضمیمه پیش شماره پانزدهم

 

پیش شماره چهاردهم

 

پیش شماره سیزدهم

 

ضمیمه پیش شماره سیزدهم

 

پیش شماره دوازدهم

 

ضمیمه پیش شماره دوازدهم

 

پیش شماره یازدهم

 

پیش شماره دهم

 

ضمیمه پیش شماره دهم

 

پیش شماره نهم

 

ضمیمه پیش شماره نهم

 

پیش شماره هشتم

 

پیش شماره هفتم

 

ضمیمه پیش شماره هفتم

 

پیش شماره ششم

 

پیش شماره پنجم

 

ضمیمه پیش شماره پنجم

 

پیش شماره چهارم

 

پیش شماره سوم

 

پیش شماره دوم

 

پیش شماره یکم

 

 

 

  

حکومت ایدئولوژیک یا مصلحت گرا ؟

امیر پورشریعتی                                                                                              بازگشت به صفحه اول نشریه

زیر نظر داشتن اجتماعات و حتی روابط شخصی کار روزمره ی همه سازمان های اطلاعاتی و امنیتی است ولی هر کدام با هدف و شکلی منحصر به خود. حکومت جمهوری اسلامی نیز در این زمینه سابقه ی قابل توجهی دارد و شاید به دلیل همین سابقه است که گاهی در ایران زیر نظر گرفته شدن با در معرض خطر گرفته شدن یکی می  شود.

به تازگی در یکی از وب لاگ ها مقاله ای با عنوان "مراقبت از همجنسگرایان" نوشته شده و در این مقاله ادعا شده که با اجازه ی وزارت اطلاعات و کشور، یک روز در هفته یکی از رستوران های لوکس بالای شهر تهران به همجنسگرایان اختصاص داده شده و این سازمان ها تجمع همجنسگرایان را در این محل تحت نظر دارند. در این مقاله مشخص نشده که کدام رستوران ولی گمانه زنی در این مورد زیاد دشوار نیست زیرا تعداد محل های عمده ی تجمع همجنسگرایان در شمال شهر تهران که لوکس هم باشند زیاد نیست و می توان به دو مورد اشاره کرد اول مرکز خرید جام جم و سپس کافی شاپ (البته غیر لوکس) توت فرنگی در پارک ملت است. در مورد مرکز خرید جام جم من مطلع شدم که تعدادی دوربین مدار بسته در قسمت کافی شاپ کار گذاشته شده و استفاده از این دوربین ها در محل های عمومی بدون اجازه ی مقامات ممکن نیست. در یکی از تصاویر جاهایی که ممکن است قرار گرفته باشند را مشخص کردم. در مورد پارک ملت هم در جریان حضور مأمورین و چند مورد تذکر به همجنسگرایانی که ظاهر خاصی داشتند قرار گرفته ام،  ولی در مورد دوربین مدار بسته در آنجا تا به حال خبری به من نرسیده. در مورد پارک دانشجو و محل های دیگر هم، سال هاست که زیر نظر هستند و مأموران به روش های بسیار متنوعی این محل ها را زیر نظر دارند. ولی خبر مجوز دادن برای حضور همجنسگرایان تا به حال بی سابقه بوده و اگر درست باشد نشانه ی بسیار امیدوار کننده ای از تحمل شدن همجنسگرایان در ایران است. ولی اطلاعات موجود و منابع نا معلوم این خبرها هنوز جای شک باقی می گذارد که آیا این زیر نظر گرفتن ها رفتار عادی سازمان های امنیتی است یا مستقیماً مربوط به همجنسگرایان می شود!

برای خواندن مطلب نامک به این سایت مراجعه کنید  http://naamak.blogspot.com/2007/01/blog-post_13.html

 

برخی نظرات

امیر: ببینید تمام این مطالب درست هست ولی این مقاله طوری نوشته شده که تصویر اشتباهی در ذهن درست میکنه . وزارت اطلاعات و کشور و کلا مجموعه جمهوری اسلامی مثل هر دولت دیگری جامعه را زیر نظر دارند ولی به روش خاص خودشون . این ماموران و مسئولان نه تنها محل تجمع همجنسگرایان را زیر نظر دارند بلکه تمام محل های تجمع و رستورانها و هر جایی که پاتق دگرجنسگرایان هم باشد تحت نظر دارند حتی محلی که برای مثال دانشجویان فلان دانشگاه برای سیگار کشیدن جمع میشوند یا محلی که معتادان فلان محله برای مصرف مواد مخدر دور هم جمع میشوند از این چیز های بی اهمیت بگیرید تا فعالیت های سیاسی ولی اینکه حکومت فقط نظاره گر است و کاری انجام نمیدهد دلیل بر اینکه میخواهد با مردم کنار بیاید نیست واضح است که زندان ها برای تمام مردم ایران جای ندارد با قوانیین غیر انسانی در ایران در هر صورت هر شخصی به نوعی مشغول قانون شکنی است چه کسی که دور یک روحانی مخالف حکومت جمع میشود چه کسی که مشروب میخورد چه کسی که همجنسگراست و حکومت توان برخورد با همه مردم را ندارد .
حال این سوال پیش می آید که چرا حکومت این محل ها و اجتماعات را زیر نظر دارد ؟
پاسخ را باید از کسانی که به دلایلی (مثلا سیاسی) بازداشت شده اند جست
. وقتی بازداشت میشوید پرونده ای چند صد صفحه ای در مقابل رویتان می اندازند که تمام SMS هایی که به دوست دختر خود زده اید یا آدرس شریک جنسی همجنسگرای شما یا محلی که از انجا مشروب میخرید به دقت لیست شده !!! و در پی آن اعتراف نامه ای هم به شما پیشنهاد میشود

هم قبیله: اره قراره بهمون كاندوم كوپني و ژل و نخ بخيه هم بدن بد بخت شما كه ايران نيستيد اگر بوديد ديگه نيازي نبود بريد منت اين و اون رو بكشيد چون حكومت واقعا داره ماهارو مفت و مجاني مي كنه جاي شما خالي. در ضمن بعد از اينكه كونمون رو پاره كردن مجاني بخيه مي كنند ارايه خدمات بيمارستاني كه خبر داري چقدر هزينه بر مي داره اونا مفت و مجاني انجام مي دن

دختر لزبین: خطاب به امیر آقا می خواستم عرض کنم که از نظر ایشون زیر نظر داشتن معتادین یک مسئله بی اهمیت هستش؟ این دو مسئله هیچ ربطی به هم ندارند. یعنی اگر جمهوری اسلامی واقعا با اعتیاد مبارزه می کنه، و معتادین را زیر نظر داره، این مسئله اش با مسئله همجنسگراها فرق داره و این یک کار را لااقل درست انجام می ده. البته اگر واقعا انجام می ده

امیر: نه تنها دولت معتادین را زیر نظر داره بلکه زباله هایی که به سطل آشفال دستشویی زنانه دانشگاه آزاد قزوین دانشکده الکترونیک و کامپیوتر هم ریخته میشه زیر نظر داره و خیلی چیز های دیگه ولی این به آن معنا نیست که مراقب هست معتادان کار بدی انجام ندهند یا میخواد همجنسگرایان را دستگیر کنه یا جلوی روابط دختر و پسر را بگیره یا جلوی مجرمین را بگیره حتی اگر وزارت اطلاعات از دسیسه قتل یک شهروند هم با خبر بشه احتمالا دست روی دست میگزاره و هیچ عکس العملی نشان نمیده که البته این کار همه سازمان های امنیتی است چون حاظر نیستند به خاطر جلوگیری از وقوع جرم روش های خودشون را لو بدند در ایران هم که اصلا به این چیز ها اهمیت نمیدند ولی وای به روزی که اتفاقی بیفته که جمهوری در خطر باشه اونوقت هست که زباله هایی که به سطل اشغال ریخته شدند بیرون میاند ، مکالمات تلفنی و پیغام های کوتاه رو میشه ، محل هایی که به عنوان مهمان دعوت بودید لیست میشه و خیلی چیز های دیگه که به عقل جن هم نمیرسه . این ها چیز تازه و عجیب و غریبی نیست و بین همه سازمان های امنیتی دنیا معمول هست ولی خوب هر کدام به روش خود
چیزی که برای من عجیب هست اینه که چرا شما زیر نظر گرفتن را با مبازره کردن یکی میدانید ؟ من هرگز نگفتم کسی داره با اعتیاد مبارزه میکنه

حمید: من داررم شاخ درميارم . بذار دوباره بخونم!

 

استفاده از کلیه مطالب با ذکر عنوان "نشریه چراغ، سازمان دگرباشان جنسی ایرانی" آزاد است