مقدار زیادی قانون و چارچوب و شناسنامه و رابطه در چراغ عوض شد. همه ی اینها جای حرف دارد و بخصوص جای حرف دارد چون بعضی از این تغییرات خوبند بعضی بد بعضی نه خوب نه بد، چیزی هستند بین خوب و بد. همه ی این خوب و بد کردن ها هم جای حرف دارد چون سر هر کدامشان می شود سه چهار سر مقاله نوشت که خودش می شود مایه ی کار یک سال نشریه. اما در این شماره، در همین شماره، به احترام سردبیر عزیزی که چراغ را تبدیل به نشریه کرد و رفت، به احترام ضابطه های معقولی که سر جاشان ایستادند و تکان نخوردند، به احترام رابطه ی انسانی ای که زیر پای ضابطه نترکید، به احترام سردبیر(عزیز)ی که مایل به چراغ شد و نرفت، به احترام اتفاق، که گاهی می افتد، یکبند، به احترام چراغ که حالا بیشتر تن می دهد به اولویت هایی که سخت مورد نیاز چراغ است، به احترام «صفحه آرایی» که از همان ابتدا این چراغ را روشن کرد داد دست ما و حالا خودمان را بکشیم هم خاموش نمی شود، سخن سردبیر را نمی نویسم تا ننوشته باشم.

هر چند اسم خودمان را می گذاریم چراغ ولی آدمیم بالاخره.

استفاده از کلیه مطالب با ذکر عنوان "نشریه چراغ، سازمان همجنسگرایان ایرانی" آزاد است