|
هلند
پناهگاهی امن برای همجنسگرایان ایرانی:
دفتر سازمان همجنسگرایان ایرانی درهلند - صبا راوی
 بعد از
گذشت یکسال از تحقیقات وزارت امور خارجه هلند در زمینه وضعیت
همجنسگرایان در ایران، وزیر امور مهاجرت هلند، ریتا فردونک، در
پی نوشتن نامه مورخه 17-10-2006 به پارلمان هلند ، اعلام نمود كه
سياستی متفاوت در قبال درخواست پناهندگی همجنسگرایان گریخته از
ایران اتخاذ می كند.
وی در این نامه به گزارشی از سازمان دیده بان
حقوق بشر مورخ 5-10-2006 اشاره نمود كه شخصاً چند روزی قبل از
اتخاذ این تصمیم دریافت كرده بوده است و دلیل اصلی اتخاذ این
سیاست جدید می باشد. در این نامه سرگشاده كه توسط اسكات لانگ،
رئیس بخش همجنسگرایان، دوجنسگرایان، و دوجنسگونگان نوشته شده،
وضعیت
اسفبار این قشر جامعه به تصویر كشیده شده است. در این گزارش به
تجاوز به یک
ترانسجندر
ایرانی
توسط
نیروهای بسیجی،
و همچنین به حمله نیروهای دولتی و غیر دولتی به
محل تجمع همجنسگرایان و به سایت های اینترنتی آنها نیز اشاره
شده است.
ریتا فردونك، وزیر امور مهاجرت هلند، همچنین در
نامه خود به پارلمان تأكید نمود که با توجه به اهمیت گزارش
سازمان دیده بان حقوق بشر، وی به این نتیجه رسیده است كه
همجنسگرایان ایرانی گروهی را تشكیل می دهند كه از نظر قوانین
پناهندگی مشمول اخذ اجازه اقامت در هلند خواهند بود زیرا طبق
گزارشات به دست آمده، پلیس ایران خودسرانه، افرادی را كه دست به
عمل همجنسگرایی می زنند، و یا حتی مشكوك به همجنسگرایی هستند را،
دستگیر كرده و مورد شكنجه قرار می دهند تا اعتراف و اقرار به
عمل همجنسگرایی و یا همجنسگرا بودن كنند.
وزیر مهاجرت هلند در ادامه این نامه شرط هایی را
هم نیز برای قبولی پناهندگی اضافه كرد. در دست داشتن مدارك
قانونی برای اثبات ایرانی بودن فرد، اینکه شخص مورد نظر هلند را
به عنوان اولین كشور برای پناهندگی انتخاب كرده باشد،
و
مجرم نبودن وی طبق قوانین هلند،
و
اینكه شخص
پناهجو
بتواند مشكلی را عنوان كند كه از نظر متخصصین امور مهاجرت قابل
قبول باشد، از جمله ی این شرط هایند.
بنا
به گفته وزیر مهاجرت هلند این شروط مانعی برای سواستفاده
همجنسگرایان دروغین اند. ( بنابر اظهارات وزیر مهاجرت هلند در یك
مصاحبه تلویزیونی
،
دیده شده که افرادی برای دریافت اقامت، به دروغ ادعای همجنسگرایی
می كنند كه در تحقیقات بعدی توسط كارمندان اداره مهاجرت این
ادعاهای دروغ آشکار شده است) وزیر مهاجرت بر این نكته
نیز
تأكید كرد که به همین دلیل در سیاست جدید و بی نظیری كه مشخصاً
در قبال پناهجویان ایرانی همجنسگرا در هلند اتخاذ شده، كلیه راه
های سواستفاده بسته می شود، حتی افراد سواستفاده گر، مجازات شده،
و سریعاً به ایران باز پس فرستاده می شوند.
قابل ذكر است كه دفترسازمان همجنسگراین ایرانی در
هلند نیز آماد گی خود را برای هرگونه همكاری در زمینه جلوگیری از
سواستفاده افراد از كیس همجنسگرایی اعلام كرده است.
طبق
قوانین پناهندگی هلند،
اعطای
اقامت به پناهندگان از سوی وزارت امور مهاجرت بر اساس گزارش های
وزارت امور خارجه از كشورهای
مختلف است، و از آنجایی كه تحقیق در وضعیت اقلیت
های جنسی، به خصوص، همجنسگرایان در داخل ایران، آنهم از سوی
سفارتخانه هلند كه بارها از سوی بنیادگرایان به عنوان بی
بندوبارترین كشور دنیا محكوم شده است، تقریباً غیر ممكن می باشد،
وجود ارتباط بین اقلیت های جنسی داخل و خارج ایران جایگاه مهم
خود را پیدا می كند. قابل ذكر است كه حتی پارلمان هلند از وزارت
امور خارجه هلند درخواست تحقیق در زمینه اعدام های مشهد را كرده
بود ولی همانطور كه انتظار می رفت با مخالفت شدید وزارت امور
خارجه ایران روبرو شد.
احترام به حقوق همجنسگرایان و دیگر اقلیت های
جنسی از شعارهای بسیار مهم همه احزاب سیاسی كشور هلند است. حتی
بارها این نظریه از سوی سازمان همجنسگرایان هلند
COC
مطرح شده است كه پناهجویان همجنسگرا باید محیطی مناسب و نزدیك به
شهرهای بزرگ هلند، برای سكونت داشته باشند. حتی احزاب سیاسی هلند
با گرایش های مذهبی شدید اینروزها پشتیبانی از حقوق زوج های
همجنسگرا را در برنامه های انتخاباتی خود گنجانده اند. بنابر
این، تصمیم جدید وزیر مهاجرت هلند در قبال همجنسگرایان گریخته از
ایران، دور از ذهن به نظر نمی آید.
ذكر این نكته نیز ضروری می باشد كه طبق قوانین
جدید مهاجرت هلند، متقاضیان مهاجرت در كشور محل سكونتشان جزوه
ها و نوارهای ویدیوئی را از سفارت هلند در آن كشورها دریافت
خواهند كرد و تا زمانی كه رسماً در آزمون به عمل آمده بر اساس
مواد و مطالب آن جزوه ها موفق نشوند، ویزای ورود به كشور هلند را
دریافت نخواهند كرد. از جمله موارد ذكر شده در این جزوات رعایت
حقوق همجنسگرایان می باشد. حتی درنوارهای ویدیوئی نیز فیلم هایی
در این زمینه نمایش داده می شود تا نشانگر رعایت حقوق
همجنسگرایان باشد. نسخه هایی از این نوارهای ویدیوئی در اختیار
سفارت هلند در تهران گذاشته شده است كه امید آنست در آینده ای
نزدیك در دسترس هموطنان عزیزدر داخل ایران قرار گیرد.
در انتها، این نكته قابل ذكر است كه در آخرین
گزارش دپارتمنت وزارت امور خارجه هلند، به كرات از مشورت این
وزارتخانه با دفتر سازمان همجنسگرایان ایرانی
در هلند نام برده شده و این یك پیروزی و افتخار
برای همه ال جی بی تی های عزیز به شمار می آید تا حداقل از این
طریق بتوانند درخواست ها و انتظارات خود را به گوش مسئولان
برسانند.
با نگاهی به گزارش جدید وزارت امور خارجه هلند و
فرق آن با گزارش های سالهای قبل، می توان به اهمیت همكاری جامعه
اقلیت های جنسی داخل و خارج ایران با یكدیگر، و ادامه این
همكاری با دیگر سازمان های بین المللی حقوق بشر پی برد، زیرا
آماده كردن بستر یك جامعه امن با دستیابی به حقوق مدنی فقط و
فقط از طریق همكاری این دو گروه میسر است. در اقلیت یا در
اكثریت بودن، رابطه مستقیم با سكون وسكوت و یا تحرك و شكوفائی
دارد. چه بسا اقلیتی با تحرك و پویائی خود بتواند به سكوتی مشمئز
كننده فائق آید و اكثریت سرکوبگر را در هم بشكند. امیدواریم كه
جامعه اقلیت های جنسی ایران اینگونه عمل کند.
سوئد
اخراج متقاضیان پناهندگی همجنسگرا به ایران را از سر گرفت
سایت استکهلمیان (www.stockholmian.com)
 استکهلمیان
- اداره مهاجرت سوئد در ماه اوت سال 2005 رسما اعلام نموده بود
که اخراج متقاضیان پناهندگی همجنسگرا به ایران را متوقف خواهد
کرد. همچنین اعلام گردید که توقف اخراج متقاضیان پناهندگی
همجنسگرا به ایران تا انجام یک بررسی جدید در مورد وضعیت
همجنسگرایان در ایران معتبر خواهد بود. این تصمیم به دنبال اعدام
"ایاز مرهونی" و "محمود عسگری" دو نوجوان ایرانی که در تاریخ 19
ژوئیه سال 2005 در مشهد اعدام شدند صورت گرفت. یکی از "اتهامات"
دو نوجوان اعدام شده همجنسگرایی آنان بوده است.
پس از این اعلام اداره مهاجرت پرونده بسیاری از
متقاضیان پناهندگی همجنسگرای ایرانی از تابستان سال گذشته تاکنون
( و در انتظار انجام بررسی جدید وضعیت همجنسگرایان در ایران)
بصورت معلق باقی ماند. برخی از این متقاضیان سالها در انتظار
دریافت پاسخ به تقاضای پناهندگی خود بسر برده اند. کاوه، متقاضی
پناهندگی همجنسگرای ایرانی که در شهر بوروس در غرب سوئد زندگی
میکند
و در این زمینه با استکهلمیان در تماس بوده است میگوید که 25
ماه در انتظار دریافت پاسخ درخواست پناهندگی خود بسر میبرد و این
انتظار تا حد زیادی به روحیه او صدمه زده است. اما اینک پس از
گذشت یک سال از زمان اعلام توقف اخراج متقاضیان پناهندگی
همجنسگرا به ایران توسط اداره مهاجرت سوئد، اولین پرونده یک
متقاضی پناهندگی همجنسگرای ایرانی در یک دادگاه مهاجرتی مورد
بررسی قرار گرفته است و این دادگاه حکم
اخراج اداره مهاجرت را تایید نموده است. اگرچه امکان ارجاع این
پرونده به آخرین و بالاترین مرجع (دادگاه عالی مهاجرتی) نیز وجود
دارد اما امکان اینکه دادگاه عالی مهاجرتی این پرونده را مورد
رسیدگی قرار دهد بسیار ناچیز تخمین زده میشود. به این ترتیب پس
از اعلام اداره مهاجرت سوئد در سال گذشته که "اخراج متقضیان
پناهندگی همجنسگرا به ایران متوقف خواهد شد"، اخراج این دسته از
متقاضیان پناهندگی به ایران مجددا از سر گرفته شده است.
سازمان عفو بین الملل (امنستی اینترنشنال) نسبت
به حکم صادر شده از سوی دادگاه مهاجرتی سوئد انتقادی شدید بعمل
آورده است و کارل سودربرگ دبیرکل سازمان عفو بین الملل در سوئد
میگوید که این سازمان شدیدا نسبت به وضعیت همجنسگرایان در ایران
نگران است. داوید لانگله سخنگوی این سازمان نیز با اشاره به
اولین تصمیم منفی صادر شده از دادگاه مهاجرتی سوئد در رابطه با
متقاضیان همجنسگرای ایرانی گفت: "با توجه به شرایط ایران، آغاز
مجدد چنین روندی بسیار تاسف بار خواهد بود. چنین تصمیمی اینگونه
وانمود خواهد نمود که اخراج افراد به کشوری که دارای مجازات
اعدام است و حاکمان آن حامیان خشونت هستند عمل مجازی است".
تصمیم داگاه مهاجرتی سوئد بر اساس گزارشی از
وزارت خارجه ایران در سال 2005
پیرامون وضعیت حقوق بشر در ایران اتخاذ گردیده که در آن درج شده
است: "اگرچه همجنسگرایان در ایران مورد مجازاتهای بیرحمانه ای
قرار میگیرند اما آنان میتوانند چنانچه بصورت مخفی و محرمانه
زندگی کنند از این مجازاتها در امان بمانند". اما داوید لانگله
سخنگوی سازمان عفو بین المللی در این زمینه میگوید: " این بسیار
تعجب برانگیز است. چنین شرطی را هرگز برای
فردی که بواسطه فعالیت سیاسی تقاضای پناهندگی میکنند نمیگذارند
که بگویند تو اگر فعالیت خودت را در سندیکا نشان ندهی، اگر نشان
ندهی که لیبرال هستی و یا اگر نشان ندهی که سوسیالیست هستی خطری
امنیت و سلامتت را تهدید نمیکند. به همین دلیل قادر به درک این
موضوع نیستم که چگونه چنین استانداردی را در مورد گرایش جنسی
افراد بکار میبرند".
همجنسگرایان ایرانی همواره تصور میکنند که بواسطه
وجود مجازات اعدام برای این گروه از افراد در ایران بصورت
اتوماتیک امکان دریافت پناهندگی و اقامت در سوئد را دارند و
اظهار تعجب میکنند که در اینصورت چرا دولت سوئد مرتبا متقاضیان
پناهندگی از این گروه را از سوئد به ایران اخراج میکند.
پاسخ این سوال را میبایست در خط مشی دولت سوئد در
مورد کشورهای مختلف جویا شد. بر اساس خط مشی فعلی اداره مهاجرت
سوئد، اگرچه همجنسگرایانی که تحت تعقیب و آزار قرار دارند قادر
هستند که در سوئد پناهندگی بگیرند، اما در مورد ایران باید توجه
نمود که از نظر اداره مهاجرت سوئد ایران برای همجنسگرایان کشوری
امن تلقی میشود و در نتیجه این گروه
بعنوان افرادی "تحت تعقیب و آزار"
محسوب نمیگردند.
برای مثال، هر ساله تنها حدود 12 نفر موفق به
دریافت پناهندگی بر اساس دلایل جنسی در سوئد شده اند که خود
گویای سختگیری شدید اداره مهاجرت این کشور در این زمینه است.
گزارش سفارت سوئد در تهران: "وضعیت همجنسگرایان
در ایران از سوئد هم بهتر است" بر طبق اطلاعات اداره مهاجرت سوئد
مابین 5 تا 6 مرد و زن متقاضی پناهندگی همجنسگرا و نیز یک
ترانسکسوئل (افرادی که مایل به تغییر جنسیت هستند) تبعه ایران در
سوئد بسر میبرند و منتظر دریافت پاسخ به پرونده پناهندگی خود
هستند. 2 تا 3 نفر از این افراد نیز بدنبال دریافت پاسخ منفی به
تقاضای خود بصورت غیر قانونی در سوئد زندگی میکنند (اطلاعات
مربوط به ژوئیه 2005). با وجود اینکه مجازات همجنسگرایی در ایران
مرگ است اما دولت سوئد صرف وجود مجازات اعدام برای همجنسگرایان
در قوانین ایران را دلیل کافی برای پناهندگی نمیداند و خط مشی
کلی دولت سوئد مخالفت با تقاضای پناهندگی همجنسگرایان تبعه ایران
است.
پایه این خط مشی دولت سوئد گزارشی جنجالی از
وضعیت همجنسگرایان در ایران است که توسط سفارت سوئد در تهران در
سال 1996 تهیه گردیده و تا امروز نیز کماکان مبنای مخالفت با
تقاضای پناهندگی متقاضیان پناهندگی همجنسگرا، دوجنسگرا و یا
ترانسکسوئل ایرانی قرار میگیرد. اعتراضات و انتقادات به این
گزارش در طی سالهای گذشته بسیار شدید بوده است. این گزارش سفارت
سوئد در تهران پیرامون همجنسگرایی و وضعیت همجنسگرایان ایرانی به
نوبه خود داستانی شنیدنی دارد:
دولت سوئد نزدیک به 10 سال قبل، از سفارت خود در
ایران درخواست نمود تا
گزارشی از وضعیت همجنسگرایان در ایران تهیه کند تا این گزارش خط
مشی بررسی پرونده های متقاضیان پناهندگی همجنسگرای تبعه ایران
برای اداره مهاجرت این کشور قرار گیرد. سفارت سوئد در تهران نیز
بر اساس این ماموریت، سرانجام گزارشی بسیار کوتاه و سرسری دراین
زمینه تهیه کرده و از طریق وزارت خارجه در تاریخ 8 ماه مه 1996
تسلیم دولت سوئد و اداره مهاجرت این کشور میکند. این گزارش بدلیل
"امنیت خارجی" سوئد حتی توسط دولت سوئد مهر محرمانه خورد. اما
متن آن سرانجام توسط مطبوعات سوئد افشا و منتشر گردید. پس از
انتشار متن این گزارش، سیل اعتراضات و انتقادات بسوی آن و تهیه
کننده اش یعنی وزارت خارجه و سفارتخانه سوئد در تهران سرازیر
گردید و گزارش توسط منتقدین حتی "مضحک، خنده آور، بچه گانه و
مسخره" خوانده شد. منتقدین به این گزارش حتی ادعا نمودند که
دولت سوئد نه بخاطر آنچه که "امنیت خارجی" سوئد خوانده شد، بلکه
بواسطه جلوگیری از آبروریزی به این گزارش مهر محرمانه زده است.
اما با وجود این اعتراضات، دولت سوسیال دمکرات
همین گزارش کوتاه و مورد انتقاد از سفارت خود در تهران را ملاک و
خط مشی کلی جهت بررسی پرونده متقاضیان پناهندگی بر اساس گرایشات
جنسی از ایران قرار داد که تاکنون نیز به قوت خود باقی است. این
گزارش موجبات مخالفت با تقاضای پناهندگی و اخراج بسیاری از
متقاضیان پناهندگی همجنسگرای ایرانی از سوئد را فراهم آورده است.
متن گزارش سفارت سوئد در تهران پیرامون وضعیت همجنسگرایان و کلا
همجنسگرایی در ایران بسیار جالب توجه و خواندنی است. در این
گزارش محرمانه سفارت سوئد در تهران از جمله آمده است که
"همجنسگرایی در ایران آنقدر شایع و گسترده است که همجنسگرایان در
ایران حتی وضعیتی بمراتب بهتر از همجنسگرایان در سوئد دارند
و دو مرد میتوانند نه تنها بدون مزاحمت دست در دست هم در
خیابانهای ایران تردد نمایند بلکه بدون مشکلی همدیگر را بغل کرده
و ببوسند".
از دیگر قسمتهای این گزارش رسمی سفارتخانه سوئد
در تهران،
اشاره به این نکته است که: "دیپلماتهای خارجی همجنسگرا در تهران
بدون هیچ مشکلی شریک زندگی ایرانی پیدا کرده اند و هیچ آزاری نیز
متوجه آنان نشده است".
در بخش
دیگری از این گزارش نوشته شده است که برخی "کلابهای تندرستی"
برای همجنسگرایان در ایران اجازه فعالیت دارند.
گزارش سفارتخانه سوئد در تهران همچنین ادعای
اعدام همجنسگرایان در ایران را غیر واقعی دانسته
و استدلال میکند که چون در قوانین ایران اثبات همجنسگرایی فقط با
شهادت 4 شاهد مرد صورت میگیرد بنابراین در ایران خطر اعدام هیج
همجنسگرایی را که گرایش جنسی خود را بصورت آشکار به نمایش نگذارد
تهدید نمیکند. سفارتخانه سوئد در پایان گزارش خود به یک جوان 25
ساله ایرانی اشاره میکند که بواسطه همجنسگرایی خود از سوئد
تقاضای پناهندگی نمود اما به ایران اخراج گردیده است. سفارت سوئد
در تهران در گزارش خود مینویسد که پس از برگشت این جوان 25 ساله
به ایران هیچ خطر جدی متوجه او نشده و تمامی "داستان" او مبنی بر
"شکنجه شدن دوست پسرش" و نیز "تفتیش خانه اش" در ایران دروغی بیش
نبوده است. گزارش سفارتخانه سوئد در تهران پیرامون همجنسگرایی و
وضعیت همجنسگرایان با این نتیجه گیری بپابان میرسد: "با توجه به
توضیحات بالا باید گفت که وضعیت برای همجنسگرایان در ایران در
واقع وضعیتی پیروزمندانه است".
نماینده حزب چپ پارلمان سوئد اخراج همجنسگرایان
ایرانی را "ننگی برای سوئد" نامید
استکهلمیان
– آقای کله لارشون، نماینده پارلمان از حزب چپ سوئد، وضعیت
متقاضیان پناهندگی همجنسگرای ایرانی را مستقیماً در پارلمان این
کشور مطرح نمود و از توبیاس بیلستروم وزیر مهاجرت خواست تا با
حضور در مجلس در زمینه اقدامات خود پیرامون وضعیت بررسی پرونده
متقاضیان پناهندگی همجنسگرای ایرانی در سوئد توضیح دهد.
این نماینده حزب چپ سوئد با اشاره به اینکه دادگاه مهاجرتی
استکهلم در ماه سپتامبر گذشته با تقاضای پناهندگی یک متقاضی
پناهندگی همجنسگرای ایرانی مخالفت کرده است، گفت که اخراج افراد
به کشوری که آنها در آن به واسطه تعلق جنسی خود اعدام می شوند
"ننگی برای سوئد" است.
این نماینده پارلمان سوئد، اخراج متقاضیان
پناهندگی همجنسگرای ایرانی به ایران را
مغایر با کنوانسیون هایی دانست که سوئد بر اساس آن متعهد شده است
تا از اخراج افراد به کشورهایی که در آن مورد خطر شکنجه، اعدام،
و یا هر نوع دیگری از تحقیر یا رفتار غیر انسانی قرار می گیرند،
خودداری ورزد.
کله لارشون، نماینده حزب چپ سوئد، به قانون
خارجیان این کشور اشاره نمود که در آن آمده است که هر خارجی که
به واسطه جنسیت و یا همجنسگرایی خود، از اینکه در کشورش مورد
تعقیب و آزار قرار گیرد احساس ترس موجه می کند، حق کسب حمایت از
سوئد را دارد. این
نماینده پارلمان اضافه نمود:
"از آنجائی که مشخص است که افراد می توانند به واسطه تعلق جنسی
خود در ایران اعدام شوند، می بایست احساس ترس متقاضیان همجنسگرای
ایرانی نیز تا زمانی که مجازات اعدام برای همجنسگرایان در قوانین
ایران وجود دارد، موجه تلقی گردد".
توبیاس بیلستروم، وزیر مهاجرت سوئد، که جهت پاسخگویی در پارلمان
حاضر شده بود تقریباً همان پاسخی را به این نماینده حزب چپ سوئد
ارائه نمود که در روز جمعه در مصاحبه با همکار استکهلمیان ابراز
داشت. وی تأکید کرد که دادگاه های سوئد و از جمله دادگاههای
مهاجرتی، در اجرای قوانین بر اساس قانون خارجیان به صورت مستقل
عمل می کنند و در نتیجه تصمیمات خود را به صورت مستقل اتخاذ کرده
و اینکه دولت امکان دخالت در امور آنان را ندارد.
او به مانند مصاحبه انجام شده با استکهلمیان
اضافه نمود که توضیحات خود متقاضی پناهندگی به همراه وضعیت عمومی
کشور موطن او و با توجه به قوانین جاری خارجیان سوئد مبنای صدور
تصمیمات دادگاه های مهاجرتی سوئد می باشد.
وی خطاب به این نماینده مجلس گفت که پرونده
بخصوصی که این نماینده پارلمان به آن اشاره کرده است هنوز تحت
بررسی است. توبیاس بیلستروم، وزیر
مهاجرت سوئد، که خود همجنسگراست، در پایان سخنان خود خطاب به کله
لارشون نماینده حزب چپ در پارلمان گفت:
"من به کله لارشون اطمینان می دهم که فعالانه وضعیت رفتار با
همجنسگرایان در ایران را دنبال نمایم".
خبری مثبت برای اقلیت های جنسی متقاضی پناهندگی
در سوئد
وزیر جدید مهاجرت سوئد خود یک دوجنسگرا است
استکهلمیان
–
دولت ائتلاف راست میانه به رهبری نخست وزیر فردریک راینفلت تمامی
تلاش خود را به کار بست که کابینه اش تا جای ممکن محل حضور اقشار
مختلف جامعه سوئد باشد. زنان، مردان،
جوانان، پیران، مهاجرین و رنگین پوستان. در همین راستا سوئد
همچنین برای اولین بار دارای نه یکی بلکه دو وزیر همجنسگرا و
دوجنسگرا شده است. نخست وزیر جوان و جدید سوئد در اولین نطق
پارلمانی خود
در مقام نخست وزیر، بخشی از سیاست های دولت
خود را به مبارزه با سرکوب و تبعیض علیه اقلیت های جنسی در دیگر
کشورهای جهان اختصاص داد. این اولین بار است که یک نخست وزیر در
اولین نطق پارلمانی پیرامون خط مشی آینده دولت خود مستقیماً به
امور مربوط به اقلیت های جنسی می پردازد. وی در این زمینه گفت:
"در قسمت های بزرگی از جهان اقلیت های جنسی مورد
سرکوب بیرحمانه قرار می گیرند. نیاز ضروری جهت تقویت فعالیت های
سازمان ملل متحد علیه این روند وجود دارد. احترام به حقوق بشر
باید جهانی باشد".
اقلیت های جنسی مانند همجنسگرايان، دوجنسگرايان،
و دگرجنسگونگان قبلاً دارای نمایندگانی از احزاب مختلف در
پارلمان سوئد بوده اند اما این اولین بار است که دو اقلیت جنسی
به مقام وزارت می رسند.
یکی از این دو وزیر، در کابینه جدید ائتلاف راست
میانه در سوئد، آندریاس
کارلگرن، 48 ساله، ازحزب مرکز این کشور است که وزیر محیط زیست
شده است و به واسطه سمت قبلی خود (مدیر کل اداره همپیوستگی سوئد)
چهره ای آشنا برای بسیاری از مهاجرین به شمار می رود. دیگری
توبیاس بیلستروم جوانترین وزیر کابینه است که 32 سال دارد و از
حزب میانه رو مدرات در دولت ائتلافی جدید سوئد به مقام وزیر
مهاجرت رسیده است. استکهلمیان در خبر پیشین بیوگرافی مفصلتری از
وی منتشر نموده است.
 دوجنسگرا
بودن وزیر جدید مهاجرت می تواند دارای پیامدهای مثبت برای
متقاضیان پناهندگی و به ویژه متقاضیان پناهندگی متعلق به اقلیت
های جنسی مانند همجنسگرایان باشد. به نظر سازمان های دفاع از
حقوق همجنسگرایان در سوئد، یک وزیر مهاجرت دوجنسگرا قابلیت درک
به مراتب بیشتری از مشکلات اقلیت های جنسی و به طور کل افرادی
مانند متقاضیان پناهندگی که در کشورهای خود مورد آزار قرار گرفته
اند را دارا است. این میتواند تأثیر مثبت بر روی وضعیت متقاضیان
پناهندگی به طور اعم و متقاضیان پناهندگی متعلق به اقلیت های
جنسی به طور اخص بر
 جای
گذارد. سوئد در حالی دارای یک وزیر مهاجرت دوجنسگرا می شود که
اخراج متقاضیان پناهندگی همجنسگرا از سوئد به ایران پس از وقفه
ای یک ساله اخیراً دوباره در سوئد از سر گرفته شده است. این امید
وجود دارد که دولت جدید ائتلاف راست میانه و همچنین وزیر مهاجرت
جدید، از ادامه این روند که در زمان دولت سوسیال دمکرات پیشین
آغاز گردید جلوگیری به عمل آورند.
شایان ذکر است که سایت خبری استکهلمیان مصاحبه ای
را با با توبیاس بیلستروم وزیر جدید مهاجرت سوئد انجام داده است
که توجه شما را به قسمتی از این مصاحبه که در رابطه با اقلیت های
جنسی ایرانی است جلب می کنیم:
سایت خبری استکهلمیان مصاحبه ای با توبیاس
بیلستروم، وزیر جدید مهاجرت سوئد انجام داده است. توجه شما را به
قسمتی از این مصاحبه که در رابطه با اقلیت های جنسی ایرانی است،
جلب می کنیم:
استکهلمیان: سال گذشته دو نوجوان ایرانی به صورت
بی اندازه وحشت انگیز و دلخراشی از جرثقیل حلق آویز و به این
طریق در میدان عمومی شهری در ایران اعدام گردیدند. از آنجائی که
گفته شد بخشی از اتهامات این دو نوجوان همجنسگرایی بوده است،
برخی دولت ها از جمله هلند و سوئد اخراج همجنسگرایان ایرانی به
ایران را متوقف نمودند. اما اینک اخراج همجنسگرایان به ایران
مجدداً از سر گرفته شده است. بسیاری از ایرانیان هم جنسگرا و
کلاً متعلق به اقلیت های جنسی از تصدی شما به مقام وزیر مهاجرت
استقبال نموده اند. آنها می گویند توبیاس بیلستروم قادر است بیش
از هر وزیر مهاجرت دیگری در تاریخ مهاجرتی سوئد وضعیت دشوار آنان
را درک نماید. یک متقاضی پناهندگی همجنسگرای ایرانی در سوئد در
ایمیل خود سئوالش را اینگونه خطاب به شما مطرح کرده است: "ما در
هر روز از زندگیمان در ایران به نوعی مورد تحقیر قرار گرفته ایم،
مورد تمسخر قرار گرفته ایم، مورد شکنجه، ضرب و شتم، آزار و دیگر
تجاوزات قرار گرفته ایم و حتی بنا به قوانین کاملاً شفاف اسلامی،
در این زمینه، اعدام شده ایم و هیچ مرجعی نیز برای دادخواهی در
ایران نداریم. چگونه یک سوئدی انساندوست می تواند شروع به اخراج
همجنسگرایان به چنین کشور و رژیمی نماید که حمایت از حقوق اقلیت
های جنسی در کوچکترین بخش قوانین آن کمترین جایی را به خود
اختصاص نداده است و حتی عنوان نیز نشده است. آیا متقاضیان
پناهندگی ایرانی متعلق به اقلیت های جنسی
می توانند شاهد سیاست های انسانی تری در برابر خودشان پس از تصدی
شما به مقام وزیر مهاجرت باشند؟
وزیر مهاجرت: پیش از همه باید بگویم که سیاست های
سوئد در جهت حمایت از افرادی که به واسطه تعلق جنسی خود مورد
تبعیض قرار می گیرند کاملاً آشکار است. و اینکه چنین تبعیضی در
تضاد کامل با اصول و پرنسیپی قرار دارد که می گوید همه انسان ها
باید دارای حقوق و ارزش مساوی با یکدیگر باشند. و از شرایط
همجنسگرایان، به خصوص در مورد ایران نیز همانطور که در سئوال
اشاره شد، به خوبی
آگاهی داریم. باید بگویم که وضعیت حقوق بشر به طور کلی نیز در
ایران متزلزل و غیر عادلانه است.
سوئد هم دقیقاً به مانند اتحادیه اروپا
وضعیت در رابطه با اعدام، حقوق بشر و وضعیت همجنسگرایان،
دوجنسگرایان و دگرجنسگونگان را با نمایندگان مختلف حکومت ایران
مرتباً در میان می گذارد. اما در مورد متقاضیان پناهندگی
همجنسگرا از ایران که تقاضای پناهندگی می کنند باید بگویم که
اداره مهاجرت و دادگاه های مهاجرتی می بایست هر پرونده را به
صورت فردی و بر اساس دلایل مربوط به همان پرونده مورد بررسی قرار
دهند و هر متقاضی پناهندگی به صورت فردی باید نشان دهد که او
نیاز به حمایت دارد و زمانی که در پرونده دلایلی مبنی بر تبعیض
به واسطه تعلق جنسی وجود دارد باید بررسی گردد که این دلایل جهت
نیاز متقاضی پناهندگی به حمایت کافی است یا خیر.
استکهلمیان: پس صرف همجنسگرا بودن دلیل کافی برای
دریافت اتوماتیک پناهدگی نیست حتی اگر فرد از کشوری مانند ایران
فرار کرده باشد؟
وزیر مهاجرت: خیر، چون هر پرونده می بایست به
صورت فردی و در رابطه با وجود یا عدم وجود نیاز به حمایت مورد
رسیدگی قرار بگیرد. سال قبل نیز قوانین جهت مهیا نمودن چنین
امکانی تغییر داده شد. اگر هلند را مثال بزنیم که سئوال کننده در
سئوال خود به آن اشاره کرده بود و اینکه در این کشور تصمصم گرفته
شده است که همجنسگرایان را به ایران اخراج نکنند، باید توضیح
بدهم که در قوانین هلند وزیر این اختیار را دارد که پروسه
مهاجرتی را تحت تأثیر قرار بدهد. اما در سوئد ما دادگاه های
مستقل داریم که تصمیمات را به صورت مستقل اتخاذ می کنند. دولت حق
سئوال از دادگاه ها در مورد شیوه اعمال قانون از سوی آنها را
ندارد. در حال حاضر پروسه ای در دادگاه های مهاجرتی سوئد در
جریان است و آنها هستند که قرار است خط مشی آینده در مورد رسیدگی
به درخواست متقاضیان پناهندگی همجسگرای ایرانی را تعیین کنند.
استکهلمیان: خواننده ای در این زمینه به طرح
مثالی موازی پرداخته است. وی می گوید آیا می توان گفت که پرونده
یک یهودی باید در مورد اینکه به آلمان نازی پس فرستاده شود مورد
رسیدگی قرار بگیرد؟ در مورد وضعیت ویژه همجنسگرایان در ایران نیز
به همین صورت است. آنان صرفاً به دلیل همجنسگرا بودن خود در
ایران اصولاً در پناه قانون نیستند و مجازات عمل همجنسگرایانه
نیز در قوانین ایران مرگ است. مقامات سوئدی می گویند که اگر کسی
همجنسگرایی خود را در ایران مخفی کند مقامات کاری به کار وی
ندارند. اما همین توجیه نشان از تبعیضی دارد که مقامات سوئدی در
مورد متقاضیان پناهندگی همجنسگرا از ایران اعمال می کنند. چرا
این توجیه در مورد دیگر متقاضیان پناهندگی بکار نمی رود. چرا در
اینصورت برای مثال به افراد فعال سیاسی در ایران که از سوئد
تقاضای پناهندگی می کنند گفته نمی شود که فعالیت سیاسی خود را
مخفی نگاه دارید تا کاری به کارتان نداشته باشند، چرا به عضو یک
حزب ممنوعه در ایران گفته نمی شود که عضویت خود در حزب را مخفی
نگاه دارد و در این صورت کاری به کار وی ندارند. چرا شرط "اگر
خودتان را پنهان کنید کسی کاری به کارتان
ندارد"
فقط
از متقاضیان پناهندگی همجنسگرا مطالبه می شود؟
وزیر مهاجرت: قوانین سوئد در این زمینه کاملاً
شفاف است. در قوانینی که توسط پارلمان به تصویب رسیده آمده است
هنگام بررسی شرایط یک متقاضی پناهندگی می بایست شرایط کشور موطن
او و نیز وضعیت شخصی او در رابطه با نیازش
به حمایت مورد بررسی قرار گیرد. اگر شخص در کشور خود به صورتی
زندگی کرده باشد که خطرات موجود نسبت به خود را به حداقل رسانده
باشد، مثلاً تعلق جنسی خود را پنهان کرده باشد، این امر می تواند
در هنگام بررسی پرونده اش دارای اهمیت باشد. اما در قانون کماکان
درج شده است که فردی که دارای تعلق جنسی خاصی است باید به عنوان
بخشی از جامعه تلقی گردد و هرگز نمی توان این شرط را در مورد فرد
قرار داد که جهت بازگشت، از
چنین خصوصیت بنیادینی صرف نظر نماید. بررسی باید با توجه به خطر
موجود در رابطه با هر پرونده
صورت بگیرد و بررسی حقوقی در این رابطه نیز توسط دادگاه های
مهاجرتی صورت می گیرد. نقش من به عنوان وزیر مهاجرت در این میان
کاملاً روشن است. من اجازه اینکه به دادگاه ها بگویم که به چه
صورتی احکام خود را صادر کنند ندارم و در صورت انجام آن مرتکب
قانون شکنی شده ام.
استکهلمیان: خواننده دیگری سئوال کرده است که
اولین چیزی که پس از شنیدن نام "ایران" به فکر وزیر مهاجرت جدید
می رسد چه چیزی است؟
وزیر مهاجرت: شنیدن کلمه ایران قبل از همه چیز
فکر مرا به رنجی که مردم ایران تحت رژیم کنونی این کشور مجبور به
تحمل آن هستند معطوف می کند. رژیمی که مردم را سرکوب می کند و
بینشی بسیار ناخوش آیند
نسبت به حقوق انسان ها دارد. اما همزمان باید بگویم که امید
زیادی نیز به چشم می خورد. من خودم از کسانی بوده ام که در
تظاهرات اخیر که مرتباً توسط ایرانیان تبعیدی در استکهلم برگزار
می شود حاضر شدم و به ایراد سخنانی پرداختم. و همانطور که در آن
موقع گفتم و همانطور که الان می گویم امید زیادی خصوصاً در رابطه
با فعالیت های جنبش دانشجویی ایران دیده می شود که در راستای
ایجاد دمکراسی و احترام به حقوق بشر در ایران می کوشند و احساس
خوبی دارم که در ایران نیروهایی وجود دارند که با وجود سختی کار
در راه دست یابی به مواردی که به آنها اشاره کردم در حال تلاش
هستند.
استکهلمیان: یکی از خوانندگان استکهلمیان می
نویسد که وزیر مهاجرت سوسیال دمکرات دولت پیشین، خانم باربرو
هولمبری، به همراه مونا سالین، وزیر دیگر دولت از همین حزب، در
سال 2003 تصمیم به انجام یک مسافرت رسمی به ایران گرفتند که با
چنان موج مخالفتی از جانب ایرانیان سوئد مواجه شد که این دو
مجبور شدند اعلام نمایند که از مسافرت خود به ایران صرف نظر
خواهند نمود. اما این خواننده استکهلمیان ابراز خوشحالی می کند
که حداقل دو وزیر کابینه دولت جدید به ایران ممنوع الورود هستند.
یکی آندریاس کارلگرن وزیر محیط زیست و دیگری شما وزیر مهاجرت. و
دلیل آن هم اینست که شما به صورت علنی دوجنسگرا و همجنسگرا هستید
و مجازات همجنسگرایی نیز در ایران اعدام است. آیا شما برنامه ای
جهت مسافرت به ایران دارید؟!
وزیر مهاجرت: در حال حاضر که برنامه ای جهت
مسافرت به ایران ندارم اما من فعلا 4 سال دیگر وزیر مهاجرت هستم.
تا ببینیم که چه می شود.
استکهلمیان: اگر مقامات ایرانی از شما دعوت رسمی
جهت بازدید از ایران به عمل بیاورند جرأت می کنید که به عنوان
همجنسگرا به کشوری مسافرت کنید که مجازات همجنسگرایان در قوانین
آن اعدام است؟
وزیر
مهاجرت: باید بگویم که در مورد چنین دعوتی عمیقاً فکر خواهم کرد
آن را سبک سنگین خواهم کرد! اما همزمان نیز باید بگویم که هر
انسانی باید آنچه که هست باشد و از حق بودن آنچه که هست نیز دفاع
کند. این در هر شرایطی صدق می کند.
از
این طریق می توان بر وضعیت افراد دیگری نیز که در شرایط
یکسان قرار دارند تأثیر مثبت گذاشت.
استکهلمیان: بسیاری از متقاضیان پناهندگی ایرانی
در سوئد که پاسخ منفی دریافت کرده اند در وضعیت عجیبی گرفتار
آمده اند. مقامات ایرانی به هر دلیلی به آنها اجازه ورود به
ایران را نمی دهند و آنها را به سوئد پس می فرستند، مگر اینکه به
خواست خود در سفارت ایران در استکهلم حاضر شده و زیر اوراق لازم
را امضاء کنند. و چون در سوئد هم پرونده آنها قبلا ً
نزد مقامات سوئدی بررسی شده است امکان بررسی مجدد پرونده شان پس
از بازگشت مجدد به سوئد هم وجود ندارد. برخی از
این افراد حتی مدت های طولانی در بازداشت به سر برده اند و بخش
دیگری سال هاست که در سوئد به سر می برند. همچنین پیش بینی می
شود که تعداد هر چه بیشتری از اتباع ایران در آینده در این وضعیت
قرار گیرند. آنان در واقع
در وضعیت "بین دو کشور" قرار گرفته اند. برای حل این شرایط، به
خصوص در رابطه با ایرانیان چه اقداماتی در دست است؟
وزیر مهاجرت: قبل از هر چیز باید بگویم که این مشکلی ویژه فقط
برای سوئد نیست. ما این مشکل را به همراه تعداد دیگری از کشورهای
غربی در رابطه با اتباع ایران داریم. اما اساس حقوق پناهندگی در
سوئد و کلاً اساس حقوق پناهندگی در سطح بین المللی بر این اصل
استوار است که کسی که پرونده اش مورد بررسی قرار گرفته و پاسخ
منفی دریافت نموده است باید کشور را ترک کند. این کار باید در
درجه اول به صورت داوطلبانه صورت گیرد. در رابطه با ایران
همانطور که خودتان گفتید مقامات ایرانی با اینکه این بسیار مهم
است که پذیرای اتباع خود باشند، اما آنها از پذیرش اتباع خود
خوداری می کنند و از آنها می خواهند که جهت برگشت به کشور خود در
زیر اوراق مورد نیاز را امضاء کنند. نظر دولت سوئد بر این است که
دولت ایران در برابر اتباع خود دارای مسئولیتی است که باید به آن
واقف باشد و پذیرای اتباع خود باشد. این سیاستی است که ما در
تماس های دیپلماتیک خود به پیش می بریم. این (مسئولیت هر کشور در
پذیرش اتباع خود
–
مترجم) روش صحیحی است که ما
جهت صورت گرفتن آن در سطح جامعه ملل نیز تأکید داریم. برای
حل این مشکل در حال حاضر پاسخ مستقیمی ندارم به جز اینکه به تلاش
های خود ادامه می دهیم تا تغییری در وضعیت صورت گیرد. اما ما به
هیچ وجه نمی توانیم از قاعده اصولی خود مبنی بر اینکه افرادی که
پاسخ منفی آخر خود را که قوت اجرایی یافته است دریافت کرده اند
می بایست از کشور خارج شوند عدول کنیم. در این زمینه سیاست خود
را تغییر نخواهیم داد.
 جا دارد که از دوستان و همکاران خوبمان در
استکهلمیان تشکر و قدردانی نماییم که اطلاعات خود را در اختیار
نشریه چراغ قرار دادند و ما را در انتشار این گزارش یاری
رساندند. برای مطالعه متن کامل این مصاحبه می توانید به سایت
استکهلمان (www.stockholmian.com)
مراجعه نمایید.
خبر انتشار نشریه ای جدید برای دگرباشان جنسی
قابل توجه همجنسگرایان، دو جنسگرایان، دگر جنس
گونه گان و تمام ( جامعه
LGBT
) ایران
با یاری خدا و حمایت شما عزیزان مجله فرهنگی-
اجتماعی رنگین کمان از ابتدای سال 2007 ( کریسمس 2007 ) به
سردبیری آقای هیوا کردستانی آغاز به کار خواهد کرد ... مجله
رنگین کمان شامل خبرهای همجنسگرایان ... اشعار .... داستان های
شما .... خاطرات شما ....برگزیده وبلاگ های شما ..... و هر آنچه
که به جامعه
LGBT
ارتباط دارد و بسیاری مطالب دیگرمی باشد
از این رو از تمامی همجنسگرایان خوب ایرانی...
نویسنده ها... شاعران ... وبلاگ نویس ها و همه عزیزانی که به
نحوی صاحب قلم و صاحب هنر می باشند دعوت به همکاری می شود ....
در هر زمینه ای که می توانید ما را یعنی به عبارت درست تر مجله
خودتان را یاری دهید . امید آن را داریم رنگین کمان کوچکمان با
یاری شما پاک احساسان نیک سیرت روز به روز رنگی تر و درخشان تر
شود
برای اشتراک مجله فقط کافیست به آدرس مجله تماس
بگیرید .......
majalehranginkaman@gmail.com
ارادتمند شما خوبان ..... رنگین کمان
|
پیش شماره
بیست و یکم