نسخه اصلی نشریه چراغ فایل پی دی اف آن می باشد

 

شماره بیست و یکم

اکتبر 2006 - مهر 1385

 

 نشریه فرهنگی - اجتماعی چراغ

صاحب امتیاز:

سازمان همجنسگرایان ایرانی

مدیر مسئول: آرشام پارسی

شورای سردبیری:

ساقی قهرمان . شاهرخ رئیسی

ویراستار: ساقی قهرمان

صفحه آرا: آرشام

طراح: امیر حسین 

 

هشتادمین میلاد شاملو و هشتمین میلاد پایگاه اینترنتی‌اش

 

پیش شماره بیستم

 

پیش شماره نوزدهم

 

پیش شماره هجدهم

 

پیش شماره هفدهم

 

ضمیمه پیش شماره هفدهم

 

پیش شماره شانزدهم

 

پیش شماره پانزدهم

 

ضمیمه پیش شماره پانزدهم

 

پیش شماره چهاردهم

 

پیش شماره سیزدهم

 

ضمیمه پیش شماره سیزدهم

 

پیش شماره دوازدهم

 

ضمیمه پیش شماره دوازدهم

 

پیش شماره یازدهم

 

پیش شماره دهم

 

ضمیمه پیش شماره دهم

 

پیش شماره نهم

 

ضمیمه پیش شماره نهم

 

پیش شماره هشتم

 

پیش شماره هفتم

 

ضمیمه پیش شماره هفتم

 

پیش شماره ششم

 

پیش شماره پنجم

 

ضمیمه پیش شماره پنجم

 

پیش شماره چهارم

 

پیش شماره سوم

 

پیش شماره دوم

 

پیش شماره یکم

 

 

 

  

تازه های خواندنی

                داستانی از زندگی دگرجنسگونگان

بدینوسیله به اطلاع می رساند که نویسنده و گردآورنده کتابی در استرالیا در ارتباط با داستان های واقعی دگرجنسگونگان طی درخواستی از سازمان همجنسگرایان ایرانی خواسته است که در این کار فرهنگی شرکت نموده تا داستانی از ایران را  نیز در کتاب خود بگنجاند. لذا بدین وسیله به اطلاع تمامی دگرجنسگونگان عزیز(Transgender) می رسانیم که در صورت تمایل در این کار ما را همیاری نمایند. متقاضیان می توانند داستان های خود را تا آخر اکتبر سال جاری (نهم آبان ماه) به آدرس پست الکترونیکی دفتر روابط عمومی سازمان همجنسگرایان ایرانی (pglo@pglo.net) ارسال نمایند تا از میان آنها تعدادی انتخاب و اقدامات لازم جهت انتشار صورت پذیرد.

توضیح اینکه داستان می بایست واقعی بوده و از زبان اول شخص مفرد نوشته شود و تا به حال در هیچ جا منتشر نشده باشد. (پس از انتشار اولین سری کتاب، نویسنده داستان می تواند داستان خود را منتشر کند) این داستان می تواند در ارتباط با روابط کوتاه مدت و یا بلند مدت در حال یا گذشته باشد و حداقل به این موارد بپردازد.

·          خودتان و پارتنرتان را تشریح کنید

·          چطور یکدیگر را ملاقات نمودید

·          چطور ارتباط خود را شروع کردید و چه چیز باعث جذب شما به این رابطه شد

·          چه چیزهایی در این رابطه برای شما اسان و یا دشوار بود

·          چه چیزهایی را شما و یا پارتنرتان و یا هر دو شما می بایست برای یک رابطه می پذیرفتید

·          چه دشواری هایی را با دوستان، خانواده، جامعه و یا هر کس دیگری که این  رابطه را نمی توانست بپذیرد داشتید

·          آیا در این رابطه هیچ فرزند یا شخص دیگری وجود داشت

·          چه وضعیت قانونی و حقوقی ارتباط شما داشت و اگر به عنوان یک خانواده نرمال پذیرفته می شد چه سودی برایتان داشت

·          به رابطه تان با چه دیدی نگاه می کنید و سعی می کنید که چه چیزهایی را در آینده کمرنگ و چه چیزهایی را پررنگ تر نمایید تا ارتباطی بهتر داشته باشید

این موارد تنها جنبه راهنمایی داشت که چه چیزهایی را می توانید بنویسید اما بهترین حالت آن است که شما از کلمات و نگارش خود استفاده کنید. باید ذکر کرد که این کتاب جنبه سکسی و اروتیکی ندارد اما اگر شما مایل هستید و مشکلی ندارید می توانید از رابطه های جنسی خود هم بنویسید. حق انتخاب با شماست.

همچنین باید خاطرنشان کرد که ناشر این کتاب مایل است که در حد امکان عکسی از شما و پارتنرتان منتشر نماید. چنانچه مایل به انتشار عکس می باشید لطفا عکس های مورد نظر خود را با کیفیت بالا (حداقل 300 دی پی آی) به صورت رنگی و یا سیاه و سفید برای ما ارسال نمایید. شایان ذکر است که میبایست فرم مخصوصی را برای مجوز استفاده از عکس در کتاب امضا نمایید.

تمامی داستان ها باید به صورت فایل های متنی (مایکروسافت ورد) با فونت فارسی نوشته شود. داستان ها به انگلیسی منتشر خواهد شد و چنانچه داستان خود را به دو زبان فارسی و انگلیسی بنویسید امتیازی برای انتشار آن خواهد بود زیرا ناشر مجبور به ترجمه آن نیست. پس توصیه می شود که داستان خود را به فارسی نوشته و پس از ویرایش نهایی آن را به انگلیسی ترجمه و ارسال نمایید. چنانچه قادر به ترجمه نیستید حتما از یکی از دوستان خود کمک بخواهید.

این داستان ها می تواند توسط دگرجنسگرایان، همجنسگرایان مرد و زن، دوجنسگرایان و حتی دگرجنسگونگانی که در رابطه با دگرجنسگونگان بوده و یا هستند نوشته شود. نکته مهم این کتاب نشان دادن هرگونه رابطه ای با دگرجنسگونگان است. و مایل است که نشان دهد چه کسی خود را به عنوان دگرجنسگونه می شناسد و روابطش را از چه منظری می بیند.

یکی از انتشارات کتاب در امریکا ان را در نیمه دوم سال 2007 به بازار عرضه خواهد کرد.

برای اطلاعات بیشتر با ما تماس بگیرید. (pglo@pglo.net)

 

دفتر روابط عمومی سازمان همجنسگرایان ایرانی

 

 

               تصمیم جدید سوئد در قبال همجنسگرایان ایرانی

یکی از دادگاه های سوئد هفته گذشته در استکهلم درخواست یکی از پناهجویان همجنسگرای ایرانی را رد کرد و اعلام کرد که در صورت بازپس فرستادن این افراد به ایران هیچ خطری آنها را تهدید نمی کند.

سازمان RFSL در سوئد که یکی از قدیمیترین سازمان های مدافع اقلیت های جنسی در دنیا می باشد به این امر اعتراض کرده و اعلام نمود که چنانچه این افراد به ایران بازپس فرستاده شوند امنیت جانی آن ها به خطر خواهد افتاد. سورن اندرسون دبیرکل سازمان RFSL گفت: « تصمیم گرفته اند که همجنسگرایان را به ایران برگردانند و تنها امیدوارند که اتفاق بدی رخ ندهد و اعدام نشوند»

پناهجوی که در خطر دیپورت قرار دارد در ایران مورد بارها دستگیر شده است و در یکی از اداره های پلیس نیز مورد تجاوز قرار گرفته است. اما دادگاه سوئد اعلام کرده است که اگر این شخص به ایران برگردد هیچ خطری او را تهدید نمی کند. با توجه به گزارش وزارت امور خارجه سوئد در سال 2005 قوانین جزایی اسلامی در ایران برای همجنسگرایان به عنوان «مجازت وحشیانه» نام برده شده است زیراکه دو مرد در صورت داشتن سکس رابطه جنسی به مرگ محکوم خواهند شد. در این گزارش همچنین اعلام شده است که همجنسگرایان در ایران برای محافظت از جان خویش به صورت «منزوی و گوشه گیرانه» زندگی می کنند و ارتباطات اجتماعی مناسبی نسبت به دیگر اقشار جامعه ندارند و زندگی آنها مخفیانه است.

سورن اندرسون دبیرکل RSFL گفت: «این تصمیم دادگاه سوئد کاملا نابخردانه است و خواهان سکوت و زندگی مخفیانه همجنسگرایان در ایران شود» او همچنین به گزارشات فیلیپ الستون از سازمان ملل اشاره نمود که به جزئیات اعدام هایی در ایران به واسطه روابط جنسی ای که با رضایت طرفین انجام شده پرداخته است.

سورن اندرسون دبیر کل RSFL سوئد که هم اکنون در ژنو می باشد با آرشام پارسی دبیر کل سازمان همجنسگرایان ایرانی در حال مذاکره است که اقدامات مشترکی توسط RSFL و PGLO در قبال دفاع از حقوق اقلیت های جنسی و پناهجویان همجنسگرای ایرانی در سوئد انجام دهند. خبرها ناشی از آن است که سازمان همجنسگرایان ایرانی تصمیم دارد نامه ای سرگشاده به دولت جدید سوئد ارسال نماید و به این اقدامات اعتراض کند و خواهان دفاع از حقوق کلیه پناهندگان همجنسگرای ایرانی در سوئد شود. شایان ذکر است که فیلیپ بران و روزانا فلامر دبیران جمعیت جهانی همجنسگرایان – ایلگا نیز حمایت خود را از اقدامات مشترک این دو سازمان ایرانی و سوئدی اعلام نموده اند.

سازمان همجنسگرایان ایرانی که نماینده ایران در ایلگا می باشد در دومین نشست شورای جدید حقوق بشر در ژنو دعوت شده است و آرشام پارسی به همراه سورن اندرسون، ماریا سجودین و آنیکا رینگ از اعضای شورای مرکزی RFSL در نشستی که با نمایندگان سوئد  نشستی در مقر سازمان ملل در سوئیس پیرامون موارد اخیر خواهند داشت.

شایان ذکر است که دبیر کل سازمان همجنسگرایان ایرانی سوئیس را به مقصد آلمان ترک خواهد کرد و در نشست هایی که توسط شاهرخ رئیسی نماینده سازمان در آلمان ترتیب داده شده است در فرانکفورت، کلن و برلین شرکت خواهد کرد. جزئیات بیشتر این دیدارها در شماره آینده منتشر خواهد شد.

 

 

              شکایت از وزیر مهاجرت هلند

یکی از پاسخ های دولت هلند در رد درخواست پناهجویی همجنسگرایان این است که باید در قبال تجاوزها و مجازات هایی که برای آنها در نظر گرفته شده است به اداره پلیس در کشورشان شکایت کنند. حزب D66 هلند به تازگی از وزیر مهاجرت کشور خانم ریتا فردونک به دولت شکایت نموده است. در این شکایت نامه ذکر شده است که اداره مهاجرت هلند مدارکی را از پناهجویان همجنسگرا می خواهد که عملا غیر ممکن است. در جایی نیز اشاره نموده است که چطور می توان توقع داشت در کشورهایی که برای همجنسگرایی مجازات مرگ موجود است شخص همجنسگرا در قبال تجاوزها و اهانتی هایی که بر او می شود به پلیس شکایت کند. حزب D66 هلند این اقدامات اداره مهاجرت را دیوانگی خوانده و خواستار آن شده است که پناهجویان همجنسگرایی که از اینگونه کشورها خصوصا ایران به هلند پناهنده شده اند را پذیرفته و مورد حمایت قرار دهد.

شایان ذکر است که هلند یکی از اولین کشورهایی بود که بعد از اعدام های مشهد بازپس گردانی همجنسگرایان ایرانی را به صورت موقت متوقف نمود تا مطالعات بیشتری در این زمینه انجام دهد. اما ریتا فردونک وزیر مهاجرت هلند مواضع سرسختانه ای در قبال پناهجویان دارد و سازمان همجنسگرایان ایرانی فعالیت های بسیار زیادی را در حمایت از اقلیت های جنسی پناهجو در هلند به انجام رسانید به طوریکه طی گزارش سازمان دیده بان حقوق بشر در روز مبارزه با هوموفوبیا نام ریتا فردونک یکی از پنج نفر هوموفوبیک در دنیا معرفی گردید.

 

 

               ویژه نامه دوست یابی بیداری

همجنسگرایان، دوجنسگرایان و دگرجنسگونگان ایرانی

درود به تمامی شما دوستان عزیز،

ما اقلیت های جنسی ایرانی علاوه بر مشکلات حقوقی و مدنی خود و تلاش برای به چالش کشیدن آنها، نیازمند این هستیم که حداقل در زندگی شخصی خود آرامشی نسبی را تجربه کنیم. داشتن یک همراه که آن را صمیمانه دوست داشته باشیم قدم مهمی در سلامت روحی و روانی ما خواهد بود.

با داشتن دوستی خوب می توانیم عاشق شویم، می توانیم به زندگی امیدوار بوده و آینده را بهتر بسازیم. می توانیم به نیازهای خود آگاه شویم و طعم زیستن را بچشیم.اما چطور باید دوستی خوب را بیابیم؟ همواره در کتاب ها خوانده ایم که دوست خوب کیست و چه شرایطی باید داشته باشد اما کمتر میدانیم که چطور باید او را پیدا کنیم و مهمتر اینکه وقتی او را پیدا کردیم چه کنیم که رابطه ای زیبا و متداوم داشته باشیم. ماسعی داریم که در این وادی با شما همراه شویم.

دوستان ما در مجله ماها ویژه نامه ای را منتشر می کردند که آگهی های دوست یابی را در اختیار شما قرار می داد و از این راه سعی بر آن داشت که این مهم را به انجام برساند. اما پس از تعطیلی  آن، تصمیم گرفتیم تا این کار را به روشی جدید با استفاده از متدهای موجود و شرایط ایران انجام دهیم. جا دارد در اینجا از سازمان همجنسگرایان ایرانی و مجله ماها به خاطر انجام دادن اینگونه فعالیت ها در چند سال گذشته تشکر و قدردانی نماییم.

دوستان،

ما هم افرادی هستیم درست مثل شماها که درد تنهائی و بی کسی شما را می فهمیم، فقط در ابتدا چند خواهش از شما عزیزان داریم. اول اینکه با هم صادق باشیم و در این تنگنا و موقعیت بدی که ما اقلیت ها قرار داریم حداقل خودمان در حق خودمان ظلم نکنیم. کسی که پیام خود را برای ما می فرستد، با هزار آرزو و در اوج دلتنگی، خسته از رسم روزگار و تنهائی ها، نا امید از پرسه زدن در چت رومها و مورد استهزا قرار گرفتن ها، به دنبال یک دوست و همدم، یک همگرایش، کسی که به دور از این زندان خانواده و اجتماع حرف دلش را با او بزند و به آرامشی نسبی برسد، این جرأت را به خود داده و برای چاپ پیام دوست یابی اقدام نموده است.  ما از شما خواهش می کنیم که به قصد شیطنت، شوخی یا مزاحمت با ایمیل این عزیزان تماس نگیرید.

خواهش دوم ما از عزیزانی است که برای ما پیام می فرستند. دوستان عزیز، توجه داشته باشید که آنچه واقعاً می خواهید را بدون هیچ گونه ترس یا خجالتی در پیام خود بیاورید، چون از روی همین مطالبی که شما می نویسید دیگران با ایمیل شما تماس خواهند گرفت. اگر شما مثلاً بترسید یا خجالت بکشید که بگویید که تمایل به برقراری ارتباط جنسی دارید و مثلاً بنویسید که فقط به دنبال برقراری رابطه در حد یک دوستی ساده را دارید، مطمئن باشید که تنها اگر خوش شانس باشید ممکن است فرد مورد نظر شما که به سکس هم علاقه مند است برای شما میل بفرستد و خیلی از کسانی که با ایده آل های شما همخوانی دارند و سکس را هم دوست دارند به خاطر همین یک جمله ای که شما نوشته اید ممکن است با شما تماس نگیرند. مسلماً در مرحله بعد شما تا اطمینان و شناخت کامل از یکدیگر حاصل نکرده اید با شخص مورد نظر قرار نخواهید گذاشت.

در صورت تمایل شما می توانید پیام های دوست یابی خود را برای ما ارسال کنید تا پیام های شما با توجه به اطلاعاتی که برای ما ارسال نموده اید در ویژه نامه دوست یابی منعکس شود تا هر شخصی که مایل بود با آدرس ایمیل شما تماس بگیرد. برای کمک به معرفی بهتر خود پیشنهاد می کنیم که اطلاعات زیر را تکمیل نمایید و در قالب فایل های متنی به صورت فارسی برای ما ارسال نمایید.

نکته بسیار مهم: خبرنامه بیداری مسولیت برقراری ارتباطات افراد آگهی دهنده را بر عهده نخواهد داشت.

شما می توانید برای تماس با ما و دریافت اطلاعات بیشتر از ادرس پست الکترونیکی زیر استفاده کنید.

mag@bidari.info

www.bidari.info

 

              نمایشنامه های «بیگانه چون تو و من» و «اوای سکوت»

نیلوفر بیضایی، سپتامبر 2006

یادداشت كارگردان:

ماه ها بود كه در جستجوی امكانی بودم تا بتوانم نمایشی با حضور بازیگرانی از ملیت های گوناگون كار كنم،  با این پیش شرط كه همگی تجربه ی زندگی در تبعید و مهاجرت داشته باشند. می دانستم كه مهیا كردن شرایط لازم برای چنین كاری  به سختی می گیرد. دلیل اصلی هم این بود كه من در این كار نمی خواستم، روال همیشگی نمایش هایم را پی بگیرم كه بر طبق آن چند هفته پیش از شروع تمرین ها متن آماده را در اختیار بازیگران قرار می دادم و تمرین ها بر اساس متن صورت می گرفت. همچنین در كارهای پیشین نمایشی ام، اینكه هر صحنه  دقیقاً چگونه باید باشد از پیش برایم معلوم، مشخص و برنامه ریزی شده بود. شاید بتوان گفت كه كارهای من تاكنون بیشتر بر كارگردانی استوار بوده است.

اما برای این كار جدید، هدف من این بود كه از تجارب و  از بیوگرافی خود بازیگران استفاده کنم و  متن با مشاركت مستقیم آن ها متن نوشته شود و بر اساس تمرین های فشرده، ساختار كار نیز در حین تمرین ها شكل بگیرد. می خواستم كاری باشد از یك گروه چند ملیتی كه در آن هر كس از آغاز سهم برابری در ساختن آن بر عهده بگیرد. برای كارگردانی مثل من، که دركار بر خویش و بر بازیگران، و در پرداختن حتی به جزئی ترین بخش های کار سختگیر و بسیار حساس ام و در كارهای پیشینم از همان روز نخست تمرین، لحظه به لحظه ی كار را پرداخته و بقولی "دقیقاً می دانستم چه می خواهم و به كجا قرار است برسم"، بسیار مشكل است كه خود و بازیگرانم را در موقعیتی قرار بدهم كه در آن هیچ چیز از پیش تعیین نشده است و همه با هم از نقطه ی صفر آغاز می كنیم. این كار ریسك عظیمی است چرا كه اگر در مدت تمرین ها اتفاقی نیفتد و انتظار ما بر آورده نشود، نمایشی نیز نمی تواند در كار باشد و ممكن است هفته ها بداهه سازی، فقط انرژی ها را هدر بدهد، بدون اینكه نتیجه ای حاصل شود. می دانستم پذیرفتن كارگردانی كه (حتی اگر به قصد) نداند كه چه می خواهد، برای بازیگر دشوار خواهد بود و گاه باعث این سوءتفاهم خواهد شد كه اصلاً این كارگردان، كارگردان خوبی نیست. اما من می خواستم به نفع این كار، كارگردان بدی باشم. می خواستم سایه ی سنگین كارگردان "همه چیز دان" را از سر بازیگران بر گیرم تا آن ها بتوانند توانایی های خود را و خلاقیت های فردی شان را در كار گروهی به تمامی بنمایانند و در اختیار كار قرار بدهند.  پس می دانستم برای چنین كاری به بازیگرانی توانا نیاز دارم كه از یك سو  با موضوع كار كه تبعید و مهاجرت است، درگیر باشند و حاضر باشند با وجود زخم هایی كه هنوز التیام نیافته است، و نتیجه ی تجربه های شخصی و گاه دردناك خودشان در زندگی درتبعید و مهاجرت است، به لحاظ حسی در كار به تمامی درگیر شوند، و از سوی دیگر، هر یك در چند حیطه ی كار بازیگری تسلط و تجربه ی كافی داشته باشند و مهمتر از همه خلاق باشند. متأسفانه در دستگاه تئاتری  این روزگار، برای بسیاری از بازیگران حرفه ای كه غم امرار معاش نیز دارند، شركت در هر پروژه ی تئاتری، مانند كار كارمند اداره می ماند كه دستمزد می گیرند تا كاری كه از آن ها خواسته می شود را انجام بدهند و به سراغ كار بعدی  بروند. فقط بازیگران محدودی هستند كه با وجود شركت در كارهای گوناگون، این توانایی را دارند كه از ذره ی حس هایشان و توانایی هایشان در كار مایه بگذارند، و بعد، و یا به طور همزمان در نمایش های دیگری نیز شركت كنند و به همین میزان انرژی خود را اختیار كار دیگری بگذارند. می دانستم كه با بودجه های اندكی كه تاكنون در اختیارم بوده است، نمی توانم  چنین كاری را به ثمر برسانم. در عین حال می دانستم كه فشردگی دوران تمرین وكار و انرژی بسیاری كه از من و بازیگران می برد، نیازمند ایجاد یك شرایط حد اقل از نظر مالی است كه بازیگرانی حاضر شوند و اصولا بتوانند در چنین كاری شكت كنند.

نكته ی دیگر این بود كه برای خود من به عنوان كارگردان ایرانی تبعیدی كه بارها گفته بودم كار كردن تئاتر به زبان مادری نه تنها یك نیاز، بلكه یك ضرورت است، و همواره در برابر کار تئاتر  به زبان آلمانی مقاومت می كردم، یك گذار جدید دیگر نیز می بایست اتفااق می افتاد: گذشتن و یا پشت سر گذاشتن وطنی كه در این سال های سخت تبعید در قالب زبان فارسی مرا سر پا نگاه داشته بود و از یاد نبردن آن و حفاظتش را درآفرینش هنری، رسالت خود و مخاطب مهاجر و تبعیدی ام می دانستم.

به هر حال انگار بخت با من این بار یار بود و به طور غیر منتظره ای، دو امكان برایم پیش آمد كه بتوانم دو طرح مختلف تئاتری ام را عملی كنم.  یكی طرحی درباره ی موضوع "بیگانگی" كه امكان اجرایش تا حدودی در فرانكفورت ایجاد شد، و دیگری طرح دومم درباره ی زنان تبعیدی و مهاجر كه دوست و همكار عزیزم میترا زاهدی امكان اجرایش را در برلین برایم فراهم كرد و مرا برای دومین بار به عنوان كارگردان مهمان به برلین دعوت كرد. هر چند كه این همزمانی غیر منتظره با توجه به اینكه من به لحاظ هراس هایی كه در بالا بدان اشاره كردم و همچنین دشواری هایی كه این همزمانی و در نتیجه فشردگی چند برابر، برایم ایجاد كرد و هنوز می كند، دچار تردیدها ی بسیاری شدم و شاید بتوان گفت باعث شد تا بحران جدیدی را در حیات تبعیدی و هنری خود تجربه كنم كه ابعادش تا امروز برایم ناشناخته بود. مقاومت درونی در ضمیر ناخودآگاه همراه با بلوكه شدن ناشی از شرایط جدیدی كه از من طلب می كرد تا زبان فارسی را برای مدتی كنار بگذارم، مرا برای مدتی آنچنان از درون تهی كرد كه چند بار خواستم هر دو پروژه را كنار بگذارم. بقیه ی ماجرا باشد برای فرصت های دیگر. مهم این است كه خوشبختانه و از ورای تمام آن هراس ها سرانجام هر دو نمایش حاضر شد كه مشخصات و زمان اجرای هردو را در زیر می بینید.

***

نمایشی از گروه تئاتر دریچه فرانكفورت

بیگانه چون تو و من

                        بر اساس متنی از: ماریا پینی یلا  و   فرهنگ كسرایی

                                      پرداخت نمایشی متن و كارگردانی: نیلوفر بیضایی

                                            موسیقی: رضا نوروز بیگی

                                                    بازیگران:

                                             ماریا پینی یلا (اسپانیا)،  پروانه حمیدی (ایران)

                                            شكریه دونمتز (تركیه)،  فرهنگ كسرایی (ایران)

                                                              انعام والی (عراق)

درباره نمایش بیگانه چون تو و من

در مكانی نامعلوم در كشور آلمان، یك زن و یك مرد یكدیگر را می یابند و به یكدیگر دل می بندند. مرد، یك تبعیدی ایرانی است كه برای حفظ جان خود در سال های سیاه كشتارهای دسته جمعی از ایران به آلمان فرار كرده است و زن، فرزند والدینی است كه به عنوان "كارگر مهمان" در دهه ی شصت میلادی از اسپانیا به آلمان آمده اند و او را كه  كودكی خردسال بوده است، از محیط خانوادگی و فضای مانوس وطن دور كرده اند. این رابطه ی عاشقانه، از آغاز با "بحران" روبروست، چرا كه درك متقابل در آن تحت الشعاع بحران های متعدد فردی كه هر دو در آن گرفتارند، قرار گرفته است. درك آن ها از رفتارها و گفتارهای یكدیگر و همچنین از محیط زندگی كه انتخاب هیچیك نبوده است، از گذشته و از آینده متفاوت با یكدیگر و گاه متضاد است و "اكنون" آن ها در سایه ی تركیبی از جدل های بی انتها و جستجوی عشقی كه بتواند جانشینی برای موطن از دست رفته باشد، امكانی برای رشد نمی یابد.  نمایش "بیگانه چون تو و من" ، تركیبی است از دیالوگ و كلاژهای نمایشی و تلاشی است برای بازنمایاندن نگاه ها و تجارب گوناگون با معضل "بیگانگی" ...

 

نمایشی از گروه  تئاتر  نار  برلین

آوای سكوت                                                              

       پرداخت نمایشی متن وكارگردانی: نیلوفر بیضایی                                                                     

                                    بازیگران: پروانه حمیدی (ایران)،  شكریه دونمتز (تركیه)

                                                                    ماریا پی نیلا (اسپانیا) انعام والی (عراق)

 

درباره ی نمایش آوای سكوت

نمایشی در 15 اپیزود. این نمایش تركیبی است از تصویر، آواز، نقل قول، تك گویی و موسیقی. همه ی بازیگران این نمایش زنانی هستند كه در تبعید و مهاجرت به سر می برند. در این نمایش از بیوگرافی بازیگران و تجارب گوناگون آن ها در سرزمین مادری و همچنین در كشور میزبان به عنوان زن و به عنوان مهاجر و تبعیدی بهره گرفته شده است. ویژگی دیگر این نمایش، بهره گیری از زبان های مادری بازیگران در بخش هایی در كار است. زبان به عنوان نمادی از وطن، زبان به عنوان وسیله ای برای برقراری ارتباط، برای فهمیدن و فهمیده شدن و همچنین بی زبانی ناشی از عدم درك ...

برای اطلاعات بیشتر از زمان و مکان برنامه ها می توانید با نیلوفر بیضایی با آدرس پست الکترونیکی niloofarbeyzaie@gmx.at تماس حاصل نمایید.

 

              اطلاعیه جشنواره اروس در هامبورگ

دومین جشنواره با حضور هنرمندان ایرانی از نقاط مختلف اروپا و آمریکا 

خانم ها و آقایان (به ترتیب الفبا):

شعر، داستان، مقاله: کیومرث آرزومند /   شهلا بهاردوست / ایرج زهری / سیاوش سرتیپی / حمیدرضا ظریفی نیا / محمّد عبدی / محمود فلکی / ساقی قهرمان / زیبا کرباسی / عبّاس معروفی  و ...

فیلم:  مسیر اروتیسم در سینمای ایران

پا به پای پرویز صیّاد

نمایشنامه:  قاضی ربیحاوی / شهره علمداری

نقاشی: شهلا آقاپور / مینو خواجه الدّین

مجسمه سازی و کارهای روی سنگ:  آرتا داوری / حسین رزّاقی

آواز: شهلا خسروی

گیتی خسروی با همراهی پیانو نائومی یوشی مورا

دف و آواز: شهرام جرّاحی

باهنرمندی: گروه پردیس با سرپرستی منوچهر جعفری

علاقمندان می توانند برای کسب اطلاعات بیشتر با شماره تلفن 01707469425   در آلمان تماس حاصل نمایند.       

 

 

              رادیو رها باز به خانه های شما خواهد آمد

مدتی است که رادیو همجنسگرایان ایرانی به دلایل مسائل مختلف فعال نمی باشد اما باید مژده داد که سری جدید رادیو رها در هفته های آینده  با مدیریت و اجرای دوست و همکار عزیزمان مهرناز خجسته دوباره به خانه های شما بازخواهد گشت.

شایان ذکر است که برای ادامه فعالیت های رادیو به حمایت و همکاری شما نیازمندیم. شما می توانید مطالب و نقطه نظرات خود را برای هرچه پربارتر شدن برنامه ها برای ما ارسال نمایید. تپش قلب ما بسته به حمایت شماست. برای ارتباط با رادیو می توانید از آدرس پست الکترونیکی radio@pglo.net مکاتبه نمایید.

 

 

استفاده از کلیه مطالب با ذکر عنوان "نشریه چراغ، سازمان همجنسگرایان ایرانی" آزاد است